Pierwszy artykuł rozpoczynający kurs pisania dynamicznych stron ASP.NET 2 w języku C#. W artykule dowiemy się czym właściwie jest ASP.NET 2 oraz spróbujemy utworzyć pierwszą stronę w programie Visual WebDeveloper.

W poprzedniej części kursu udało się nam stworzyć pierwszą, najprostszą stronę internetową, wykorzystując do tego środowisko programistyczne Visual Studio Web Developer 2005. W tym rozdziale postaram się natomiast wyjaśnić dokładniej zasady działania, oraz wzajemnej współpracy elementów, tworzących aplikację ASP.NET.

Platforma .NET udostępnia pokaźną ilość kontrolek, które możemy wykorzystywać przy tworzeniu stron internetowych w technologii ASP.NET. Wiele tego typu elementów tworzonych i udostępnianych jest również (darmowo, lub za opłatą) przez niezależne firmy. W rozdziale tym, postaram się zaprezentować zasady działania i wykorzystywania kilku najpopularniejszych kontrolek.

W rozdziale tym postaram się zaprezentować działanie kolejnych kilku popularnych kontrolek, które będziemy mogli wykorzystywać w swoich projektach.

Wszystkie dotychczasowe przykłady, omawiane w trakcie tego kursu, wykorzystywały z swoim działaniu pojedynczą formatkę. Oczywistym jest jednak, że rzeczywiste aplikacje internetowe w swoim działaniu wykorzystują wiele tego typu obiektów, oczywistym jest, więc fakt, że użytkownik musi mieć możliwość przemieszczania się pomiędzy nimi. W rozdziale tym zostaną omówione metody nawigacji w obrębie aplikacji www.

Obiekt reprezentujący pojedynczą stronę internetową istnieje tylko w momencie zwrócenia odpowiedzi na zapytanie klienta, po czym jest natychmiast niszczony. Zapamiętywanie wartości liczbowych, znakowych, czy całych obiektów, jako jego właściwości jest więc niemożliwe. Zastanawiacie się zapewnie, w jaki sposób można przechowywać obiekty, między kolejnymi zapytaniami do serwera. W rozdziale tym postaram się przedstawić kilka najbardziej popularnych technik.

W poprzednim rozdziale opisałem, w jaki sposób aplikacja internetowa może zapamiętywać dane, wykorzystując obiekty sesji i aplikacji. Nie są to jednak jedyne sposoby zapamiętywania stanu aplikacji ASP.NET. W rozdziale tym przyjrzymy się kilku kolejnym sposobom.

Korzystając z sieci z pewnością spotkaliście się z sytuacją, kiedy po zarejestrowaniu się na witrynie internetowej mogliście dostosowywać jej wygląd do swoich upodobań. Często też, użytkownicy mają możliwość stosowania specjalnych "skórek" w obrębie jednej witryny. W przypadku, gdyby nie odpowiadał nam standardowy wygląd strony internetowej, możemy zmienić go za pomocą udostępnionych przez twórców aplikacji tematów...

Problemem, z którym często spotykali się twórcy aplikacji ASP.NET, było ujednolicenie ich wyglądu...

W poprzednim rozdziale opisany został format pliku *.sitemap, w którym twórcy aplikacji ASP.NET 2.0 mogą definiować mapy tworzonych przez siebie witryn. Zastanawiacie się zapewnie, jakie zastosowanie mają tego rodzaju pliki. W rozdziale tym opisze kilka kontrolek, wykorzystujących w swoim działaniu stworzony uprzednio plik *.sitemap. Są to w większości kontrolki ułatwiające w znaczący sposób tworzenie mechanizmów umożliwiającym użytkownikom przemieszczanie się między obiektami wchodzącymi w skład aplikacji internetowych.

Aplikacje uruchamiane w oknie przeglądarki internetowej najczęściej komunikują się z użytkownikami za pośrednictwem formularzy. Użytkownicy zmuszani są do podawania swoich danych wejściowych, numerów kart kredytowych lub innych osobistych informacji. Na stronach internetowych funkcjonują również fora dyskusyjne, księgi gości i rozmaite systemy komentarzy. W większości przypadków dane, wprowadzane przez użytkowników, muszą być sprawdzane. Brak tego procesu, określanego jako walidacja danych wejściowych, może powodować występowanie błędu w działaniu tworzonych przez nas aplikacji.

Nawet najlepiej napisana i najbezpieczniejsza aplikacja internetowa może odmówić prawidłowego działania w określonych warunkach. Aplikacja może „wywrócić się” pod wpływem nieumyślnego bądź też celowego działania użytkownika, niepoprawnie skonfigurowanego serwera lub też po prostu z powodu nie przewidzenia przez programistę zachowania aplikacji w określinych sytuacjach. Ważną sprawą jest obsługa przez aplikację opisanych wyżej sytuacji. Języki programowania działające na platformie .NET mają możliwość obsługiwania tak zwanych wyjątków – czyli najprościej mówiąc nie przewidywanych przez twórców programu, „wyjątkowych” sytuacji.

W procesie tworzenia aplikacji ASP.NET praktycznie cały czas korzystamy z udostępnianych przez środowisko kontrolek. Większość obiektów tego typu, których możemy w danej chwili wykorzystać znajduje się na pasku narzędzi. Aby wykorzystać, obecną tam kontrolkę najczęściej wystarczy po prostu przeciągnąć ją na akutalnie edytowaną formatkę.

W poprzednim rozdziale zaprezentowałem, w jaki sposób stworzyć kontrolkę, którą będziemy mogli wykorzystywać przy tworzeniu stron wchodzących w skład naszej aplikacji. Kontrolki tworzone w ten sposób mają jednak kilka zasadniczych wad.

W dwóch poprzednich rozdziałach nauczyliśmy się tworzyć własne kontrolki ASP.NET. dzięki środowisku Visual Studio 2005 zadanie to jest proste nawet dla początkujących użytkowników. Jednak bardziej zaawansowani programiści po pewnym czasie stwierdzą, że możliwości kontrolek, budowanych z gotowych elementów okazują się niewystarczające.

Obecnie większość witryn istniejących w sieci Internet, w swoim działaniu wykorzystuje zewnętrzne źródła danych. Mogą to być zwykłe pliki tekstowe, umieszczone na dysku komputera, pliki XML, proste bazy typu Access, czy też zaawansowane systemy bazodanowe(takie jak na przykład Oracle, czy SQL Server). Aplikacje internetowe często odpowiedzialne są za prezentowanie użytkownikowi ogromnych ilości danych. Z drugiej strony, witryna musi też przechowywać dane wprowadzane przez użytkownika.

W poprzednim rozdziale zapoznaliśmy się z podstawami języka SQL. Wykorzystując obiekty klas: SqlDataSource i DataView, stworzyliśmy również bardzo prostą aplikację, umożliwiającą wyświetlenie danych w pobranych w bazy w oknie przeglądarki internetowej. Tym razem zaprezentuje kilka sposobów operowania na danych, z poziomu kodu w języku C#.

W poprzednich rozdziałach kursu omówione zostały niektóre metody prezentowania na stronach internetowych informacji, pobranych z bazy danych. Celem przyświecającym projektantom i twórcom technologii ASP.NET było uczynienie procesu tworzenia aplikacji internetowych możliwie prostym.

Praktycznie każda większa witryna internetowa, zawiera obecnie informacje dostępne wyłącznie dla pewnej specyficznej grupy użytkowników. Mogą być to na przykład płatne artykuły, informacje przeznaczona wyłącznie dla pracowników lub klientów firmy. Pracując w Internecie dostęp do tego typu zasobów najczęściej uzyskuje się po podaniu loginu i hasła.

Web Service’y, określane również jako usługi sieciowe, umożliwiają budowę prostych, rozproszonych aplikacji, niezależnych od platformy. W swoim działaniu wykorzystują one powszechnie znany standard XML.