|
|
| |
podstawowy system wejścia/wyjścia (BIOS) | »Do góry |
W przypadku komputerów z procesorem x86 jest to zestaw podstawowych procedur programowych, które testują sprzęt przy uruchomieniu, uruchamiają system operacyjny i obsługują transfer danych między urządzeniami sprzętowymi. System BIOS jest przechowywany w pamięci tylko do odczytu (ROM), aby mógł być wykonany w chwili włączenia komputera. Ma on krytyczne znaczenie dla wydajności, ale zazwyczaj jest niewidoczny dla użytkowników komputerów.
Zobacz również: pamięć tylko do odczytu (ROM), Rozszerzalny interfejs oprogramowania układowego (EFI), x86 |
| |
PAD (asembler/dezasembler pakietów) | »Do góry |
| Urządzenie łączące sprzęt innego typu niż X.25, na przykład modem, z siecią przełączania pakietów typu X.25. |
| |
pakiet | »Do góry |
Ikona reprezentująca informacje osadzone lub połączone. Informacje te mogą być pełnym plikiem, na przykład mapą bitową programu Paint lub częścią pliku, na przykład komórką arkusza kalkulacyjnego. Po wybraniu pakietu przez użytkownika aplikacja wykorzystana do utworzenia danego obiektu odtwarza go (na przykład plik dźwiękowy) lub otwiera i wyświetla. W przypadku zmiany oryginalnych danych informacje połączone są automatycznie aktualizowane. Informacje osadzone trzeba jednak aktualizować ręcznie.
Zobacz również: obiekt osadzony, obiekt połączony, OLE |
| |
pakiet | »Do góry |
Jednostka transmisyjna warstwy sieci OSI (Open Systems Interconnection) składająca się z informacji binarnych reprezentujących zarówno dane, jak i nagłówek zawierający numer identyfikacyjny, adres źródłowy i docelowy oraz dane służące do kontroli błędów.
Zobacz również: koncentrator przełączający, nagłówek pakietu, Protokół IP, przełączanie pakietów |
| |
pakiet danych | »Do góry |
| Jednostka informacji przesyłana między urządzeniami w sieci jako całość. |
| |
pamięć niestronicowana | »Do góry |
Pamięć, której nie można stronicować na dysku. Stronicowanie polega na przenoszeniu rzadko używanych części pamięci roboczej programu z pamięci RAM na inny nośnik magazynujący, zazwyczaj dysk twardy.
Zobacz również: plik stronicowania |
| |
pamięć o dostępie swobodnym (RAM) | »Do góry |
Pamięć, która może być odczytywana lub zapisywana przez komputer lub inne urządzenia. Informacje przechowywane w pamięci RAM są tracone po wyłączeniu komputera.
Zobacz również: pamięć wirtualna |
| |
pamięć podręczna | »Do góry |
W przypadku serwerów DNS i WINS jest to lokalny magazyn informacji zawierający rekordy zasobów dla ostatnio rozpoznawanych nazw hostów zdalnych. Pamięć podręczna jest zazwyczaj tworzona dynamicznie w trakcie wysyłania kwerend i rozpoznawania nazw przez komputer. Ułatwia ona również optymalizację czasu wymaganego do rozpoznawania nazw poszukiwanych przy użyciu kwerend.
Zobacz również: plik pamięci podręcznej, rekord zasobu (RR) |
| |
pamięć podręczna właściwości | »Do góry |
Plik Usługi indeksowania, w którym są przechowywane wartości właściwości dokumentu.
Zobacz również: dokument, właściwość |
| |
pamięć rozszerzona typu expanded | »Do góry |
Typ pamięci, który można dodawać do komputerów osobistych firmy IBM. Wykorzystanie pamięci rozszerzonej typu expanded jest zdefiniowane w specyfikacji EMS (Expanded Memory Specification), gdzie uwzględniono obsługę płyt zawierających pamięć RAM, która może być włączana lub wyłączana przez oprogramowanie.
Zobacz również: pamięć rozszerzona typu extended |
| |
pamięć rozszerzona typu extended | »Do góry |
Pamięć powyżej jednego megabajta w komputerach z procesorem 80286, 80386, 80486 i Pentium.
Zobacz również: pamięć rozszerzona typu expanded |
| |
pamięć tylko do odczytu (ROM) | »Do góry |
| Obwód półprzewodnikowy zawierający informacje, które nie mogą być modyfikowane. |
| |
pamięć wirtualna | »Do góry |
Tymczasowy magazyn używany przez komputer do uruchamiania programów, które potrzebują pamięci większej niż pamięć RAM komputera. Na przykład programy mogą mieć dostęp do 4 gigabajtów pamięci wirtualnej na dysku twardym komputera, nawet jeżeli komputer jest wyposażony tylko w 32 megabajty pamięci RAM. Dane programu, które nie mogą być umieszczone w danej chwili w pamięci komputera, są zapisywane w plikach stronicowania.
Zobacz również: plik stronicowania, Rozmiar pamięci wirtualnej , wirtualna pamięć drukarki |
| |
Panose | »Do góry |
| Metoda klasyfikacji czcionek, która polega na pomiarze pewnych parametrów czcionek TrueType, na przykład szeryfów, wag i cięć. Wartości te są reprezentowane przez numer Panose. Może on być używany do kojarzenia czcionki z innymi czcionkami o podobnym wyglądzie lecz innych nazwach. Im większa zgodność numerów Panose dwóch czcionek, tym bardziej są one do siebie podobne. |
| |
partycja | »Do góry |
Część dysku fizycznego, która działa jak oddzielny dysk fizyczny. Po utworzeniu partycji należy ją sformatować i przypisać jej literę dysku. Dopiero wówczas można przechowywać na niej dane. W przypadku dysków podstawowych partycje nazywa się woluminami podstawowymi, które obejmują partycje podstawowe i dyski logiczne. W przypadku dysków dynamicznych partycje nazywa się woluminami dynamicznymi, które z kolei obejmują woluminy proste, rozłożone, dublowane, łączone i RAID-5.
Zobacz również: dysk podstawowy, litera dysku, partycja podstawowa, partycja rozszerzona, partycja systemowa, wolumin dynamiczny, wolumin podstawowy |
| |
partycja aktywna | »Do góry |
Partycja, z której jest uruchamiany komputer z procesorem x86. Aktywna partycja musi być partycją podstawową umieszczoną na podstawowym dysku. Jeżeli używany jest wyłącznie system Windows, aktywna partycja może być taka sama jak wolumin systemowy.
Zobacz również: dysk podstawowy, partycja podstawowa, partycja systemowa, wolumin systemowy, x86 |
| |
partycja katalogu | »Do góry |
Ciągłe poddrzewo katalogu formujące jednostkę replikacji. Dana replika jest zawsze repliką pewnej partycji katalogu. Katalog zawsze ma przynajmniej trzy partycje katalogu: - Schemat, który definiuje klasy i atrybuty obiektów należących do usługi Active Directory.
- Konfigurację, która identyfikuje kontrolery domeny, topologię replikacji i inne pokrewne informacje dotyczące kontrolerów domeny w określonej implementacji usługi Active Directory.
- Jedną lub kilka domen zawierających aktualne dane obiektów katalogowych.
Kontroler domeny zawsze przechowuje partycje dla schematu, konfiguracji i własnej (i tylko własnej) domeny. Schemat i konfiguracja są replikowane do każdego kontrolera domeny w drzewie lub lesie domeny. Domena jest replikowana tylko do kontrolerów danej domeny. Podzestaw atrybutów wszystkich obiektów domeny jest replikowany do katalogu globalnego.
Zobacz również: atrybut, domena, replika, replikacja, Usługa Active Directory |
| |
Partycja MSR (Microsoft Reserved) | »Do góry |
Partycja wymagana na każdym dysku z tabelą partycji (GPT) GUID. Składniki systemu mogą na własny użytek przydzielać fragmenty partycji MSR jako nowe partycje. Na przykład podczas konwersji podstawowego dysku GPT na dysk dynamiczny system przydziela fragment partycji MSR jako partycję z metadanymi menedżera dysku logicznego. Rozmiary partycji MSR zależą od rozmiarów dysku GPT. W przypadku dysków mniejszych niż 16 GB partycja MSR ma rozmiar 32 MB. W przypadku dysków większych niż 16 GB partycja MSR ma rozmiary 128 MB. Partycja MSR nie jest widoczna w oknie Zarządzanie dyskami, a użytkownik nie może ani jej usunąć, ani przechowywać w niej danych.
Zobacz również: partycja, Tablica partycji GUID (GPT) |
| |
partycja podstawowa | »Do góry |
Rodzaj partycji, które można tworzyć na dyskach podstawowych. Partycja podstawowa to część dysku fizycznego, która działa jakby była fizycznie oddzielnym dyskiem. Na podstawowych dyskach MBR można utworzyć maksymalnie cztery partycje podstawowe lub trzy partycje podstawowe i partycję rozszerzoną z wieloma dyskami logicznymi. Na podstawowych dyskach GPT można utworzyć do 128 partycji podstawowych. Partycje podstawowe są również nazywane woluminami.
Zobacz również: dysk logiczny, dysk podstawowy, główny rekord rozruchowy (MBR, master boot record), partycja, partycja rozszerzona, Tablica partycji GUID (GPT), wolumin |
| |
partycja rozruchowa | »Do góry |
Partycja zawierająca system operacyjny Windows i jego pliki pomocnicze. Partycja rozruchowa może, choć nie musi, być taka sama jak partycja systemowa.
Zobacz również: Dysk podstawowy, partycja, partycja systemowa |
| |
partycja rozszerzona | »Do góry |
Rodzaj partycji, który można tworzyć tylko na podstawowych dyskach MBR (master boot record). Partycje rozszerzone są użyteczne, gdy trzeba utworzyć więcej niż cztery woluminy na podstawowym dysku MBR. W przeciwieństwie do partycji podstawowych partycji rozszerzonych nie formatuje się przy użyciu systemu plików i nie przypisuje się im liter dysków. Zamiast tego w ramach jednej partycji rozszerzonej można utworzyć jeden lub więcej dysków logicznych. Po utworzeniu dysku logicznego można go sformatować i przypisać mu literę. Dysk MBR może zawierać maksymalnie cztery partycje podstawowe albo trzy partycje podstawowe i jedną partycję rozszerzoną z wieloma dyskami logicznymi.
Zobacz również: dysk logiczny, dysk podstawowy, główny rekord rozruchowy (MBR, master boot record), litera dysku, partycja, partycja podstawowa, wolumin |
| |
partycja sieciowa | »Do góry |
| Stan, w którym jeden lub kilka węzłów w klastrze nie może komunikować się z węzłami innego klastra. |
| |
partycja systemowa | »Do góry |
Partycja zawierająca pliki specyficzne dla sprzętu, potrzebne do załadowania systemu Windows (na przykład pliki Ntldr, Osloader, Boot.ini, Ntdetect.com). Partycja systemowa może, choć nie musi, być taka sama jak partycja rozruchowa.
Zobacz również: partycja, partycja rozruchowa |
| |
partycja systemowa EFI | »Do góry |
| W przypadku komputerów typu Itanium jest to fragment dysku z tabelą partycji (GPT) GUID, sformatowany przy użyciu systemu plików FAT i zawierający pliki potrzebne do uruchomienia komputera. Każdy komputer typu Itanium musi być wyposażony w co najmniej jeden dysk GPT z partycją systemową EFI. Partycja systemowa EFI pełni tę samą funkcję, co wolumin systemowy w komputerach z procesorem x86. Partycja MSR (Microsoft Reserved), Rozszerzalny interfejs oprogramowania układowego (EFI), Tablica partycji GUID (GPT), x86, |
| |
parzystość | »Do góry |
Wartość obliczana w celu zrekonstruowania danych po awarii. W przypadku woluminów RAID-5 dane oraz dane o parzystości są rozproszone na wielu dyskach. Po awarii dysku niektóre serwerowe systemy operacyjne używają informacji o parzystości w połączeniu z danymi znajdującymi się na dobrych dyskach do odtworzenia danych na uszkodzonym dysku.
Zobacz również: odporność na uszkodzenia, wolumin RAID-5 |
| |
pasek narzędzi | »Do góry |
| Wiersz, kolumna albo tablica przycisków lub ikon wyświetlana w programach graficznego interfejsu użytkownika. Klikanie przycisków lub ikon na pasku narzędzi powoduje uaktywnianie pewnych funkcji lub zadań programu. Na przykład pasek narzędzi programu Microsoft Word zawiera między innymi przyciski służące do wykonywania następujących funkcji: zamiany tekstu na kursywę lub tekst pogrubiony oraz zapisywania i otwierania dokumentu. Użytkownicy mogą dostosowywać paski narzędzi, a także przesuwać je po ekranie. |
| |
pasek stanu | »Do góry |
| Wiersz informacji dotyczących bieżącego programu. Pasek stanu znajduje się zazwyczaj u dołu okna. Nie wszystkie okna mają pasek stanu. |
| |
pasek tytułu | »Do góry |
Poziomy pasek u góry okna, który zawiera nazwę okna. W wielu oknach pasek tytułu zawiera również ikonę programu, przyciski Maksymalizuj, Minimalizuj i Zamknij oraz opcjonalny przycisk znaku zapytania ? przeznaczony dla Pomocy kontekstowej. Aby wyświetlić menu z takimi poleceniami, jak Przywróć i Przenieś, należy kliknąć pasek tytułu prawym przyciskiem myszy.
Zobacz również: maksymalizacja, minimalizacja |
| |
pasek zadań | »Do góry |
Pasek, który zawiera przycisk Start i pojawia się domyślnie na dole pulpitu. Aby przełączać się pomiędzy programami, można klikać przyciski paska zadań. Pasek zadań można także ukryć, przenieść na boki lub na górę pulpitu oraz dostosować w inny sposób.
Zobacz również: obszar powiadamiania, przycisk paska zadań, pulpit |
| |
PCI, gniazdo rozszerzenia | »Do góry |
| Gniazdo dla urządzeń peryferyjnych znajdujące się na płycie głównej komputera i zaprojektowane dla lokalnej magistrali PCI (Peripheral Component Interconnect). |
| |
pełna nazwa | »Do góry |
Pełna nazwa użytkownika, zazwyczaj składająca się z nazwiska, imienia i inicjałów pozostałych imion. Pełne nazwy są informacjami, które mogą być przechowywane w oknach Lokalni użytkownicy i grupy oraz Użytkownicy i komputery usługi Active Directory jako część informacji identyfikujących i definiujących konta użytkowników.
Zobacz również: konto użytkownika, Użytkownicy i komputery usługi Active Directory |
| |
pełnomocnictwo | »Do góry |
Możliwość przypisania odpowiedzialności za zarządzanie i administrowanie częścią przestrzeni nazw innemu użytkownikowi, grupie lub organizacji. W przypadku systemu DNS jest to rekord usługi nazw w strefie nadrzędnej, w którym jest zapisana lista serwera nazw autorytatywnego dla danej strefy.
Zobacz również: System nazw domen (DNS) |
| |
pełny dupleks | »Do góry |
System umożliwiający jednoczesną transmisję informacji w obu kierunkach w kanale komunikacyjnym.
Zobacz również: dupleks, półdupleks |
| |
pełny transfer strefy (AXFR) | »Do góry |
Standardowy typ kwerendy obsługiwany przez wszystkie serwery DNS służącej do aktualizowania i synchronizowania danych strefy w przypadku zmiany strefy. Po zgłoszeniu kwerendy DNS z wykorzystaniem AXFR jako typu kwerendy w odpowiedzi przesyłana jest cała strefa.
Zobacz również: Serwer DNS, strefa |
| |
piksel | »Do góry |
Termin „piksel" (ang. pixel) jest skrótem od angielskiego terminu oznaczającego element obrazu (picture element). Jest to pojedynczy punkt w prostokątnej siatce obrazu zawierającej tysiące punktów składających się na obraz wyświetlany na ekranie przez komputer lub drukowany na papierze przez drukarkę. Piksel jest najmniejszym elementem, który może być wykorzystany przez sprzęt lub oprogramowanie wyświetlające lub drukujące obrazy do tworzenia liter, liczb lub grafiki. Piksel jest również określany jako pel.
Zobacz również: rozdzielczość ekranu |
| |
PKCS #10 | »Do góry |
Standard składni żądań dotyczących certyfikacji opracowany i aktualizowany przez firmę RSA Data Security, Inc. Składnia ta jest przeznaczona dla żądań dotyczących certyfikatów.
Zobacz również: certyfikat, kryptograficzne standardy kluczy publicznych (PKCS) |
| |
PKCS #12 | »Do góry |
Standard składni wymiany informacji osobistych opracowany i aktualizowany przez firmę RSA Data Security, Inc. Składnia ta określa przenośny format wykorzystywany do przechowywania lub przesyłania kluczy prywatnych użytkowników, certyfikatów i innych poufnych informacji.
Zobacz również: certyfikat, kryptograficzne standardy kluczy publicznych (PKCS) |
| |
PKCS #7 | »Do góry |
Standard składni wiadomości kryptograficznych. Jest to ogólna składnia, opracowana i aktualizowana przez firmę RSA Data Security, Inc., dotycząca danych, do których można zastosować narzędzia kryptografii, na przykład podpisy cyfrowe i szyfrowanie. Standard ten określa składnię służącą do rozpowszechniania certyfikatów lub list odwołań certyfikatów.
Zobacz również: certyfikat, kryptograficzne standardy kluczy publicznych (PKCS), lista odwołania certyfikatów (CRL), szyfrowanie |
| |
plik dziennika | »Do góry |
Plik, w którym przechowywane są komunikaty generowane przez aplikację, usługę lub system operacyjny. Komunikaty tego typu są używane do śledzenia wykonywanych operacji. Na przykład serwery sieci Web przechowują pliki dziennika, w których znajdują się listy wszystkich żądań zgłaszanych do serwera. Pliki dzienników to zazwyczaj zwykłe pliki tekstowe (ASCII), których nazwy często mają rozszerzenie log. W przypadku programu Kopia zapasowa plik dziennika zawiera daty utworzenia taśm oraz nazwy plików i katalogów, których kopie zapasowe zostały prawidłowo wykonano lub które zostały prawidłowo przywrócone. Pliki dziennika tworzy także usługa Dzienniki wydajności i alerty.
Zobacz również: amerykański standardowy kod służący do wymiany informacji (ASCII), usługa |
| |
plik dźwiękowy | »Do góry |
| Plik dźwiękowy zawiera informacje wykorzystywane przez system Windows do odtwarzania dźwięków na komputerze. Pliki dźwiękowe mają rozszerzenie wav. |
| |
plik Hosts | »Do góry |
Lokalny plik tekstowy zapisany w takim samym formacie, jak plik /etc/hosts systemu UNIX, tzn. formacie 4.3 oprogramowania Berkeley Software Distribution (BSD). Pozwala on mapować nazwy hostów do adresów IP, a jest przechowywany w folderze \\%główny_katalog_systemowy%System32DriversEtc.
Zobacz również: główny katalog systemowy |
| |
plik kapsułowanego języka PostScript (EPS) | »Do góry |
Plik drukowany z największą rozdzielczością, którą można uzyskać na danej drukarce. Plik EPS może być drukowany szybciej niż inne pliki graficzne. Niektóre programy graficzne przeznaczone dla systemu Windows lub innych systemów operacyjnych mogą importować pliki EPS.
Zobacz również: PostScript |
| |
plik Lmhosts | »Do góry |
Lokalny plik tekstowy, który mapuje nazwy NetBIOS (używane powszechnie jako nazwy komputerów) na adresy IP dla hostów, które nie znajdują się w lokalnej podsieci. W tej wersji systemu Windows plik ten jest przechowywany w folderze %główny_katalog_systemowy%System32DriversEtc.
Zobacz również: adres IP, główny katalog systemowy |
| |
plik oddzielony | »Do góry |
| Plik zapisany w folderze Moja Aktówka i niepołączony z żadnym plikiem spoza tego folderu. Podczas aktualizowania plik oddzielony nie jest synchronizowany z żadnym innym plikiem. |
| |
plik pamięci podręcznej | »Do góry |
Plik używany przez serwer DNS do wstępnego załadowania pamięci podręcznej nazw podczas uruchamiania usługi. Plik pamięci podręcznej jest również nazywany plikiem głównych wskazówek, ponieważ serwer DNS wykorzystuje przechowywane w nim rekordy zasobów do lokalizowania serwerów głównych, które udostępniają odwołania do serwerów autorytatywnych nazw zdalnych. W przypadku serwerów DNS systemu Windows plik pamięci podręcznej jest przechowywany pod nazwą Cache.dns w folderze %główny_katalog_systemowy%System32Dns.
Zobacz również: autorytatywne, główny katalog systemowy, pamięć podręczna |
| |
plik stronicowania | »Do góry |
Plik ukryty na dysku twardym, używany przez system Windows do przechowywania części plików programów i danych, które są zbyt duże i nie mogą być umieszczone w całości w pamięci. Plik stronicowania i pamięć fizyczna (lub pamięć RAM) tworzą pamięć wirtualną. System Windows przenosi dane z pliku stronicowania do pamięci zgodnie z potrzebami oraz z pamięci do pliku stronicowania, aby zwolnić miejsce dla nowych danych. Plik stronicowania jest również nazywany plikiem wymiany.
Zobacz również: limit rozmiaru rejestru (RSL), pamięć wirtualna, szczytowe użycie pamięci |
| |
plik zawierający informacje dotyczące programu (PIF) | »Do góry |
Plik udostępniający systemowi Windows informacje dotyczące najlepszego sposobu uruchamiania programów opartych na systemie MS-DOS. Podczas uruchamiania programu opartego na systemie MS-DOS system Windows poszukuje pliku PIF, który zostanie wykorzystany razem z otwieranym programem. Pliki PIF zawierają takie elementy, jak nazwa pliku, katalog uruchomieniowy i opcje wielozadaniowości.
Zobacz również: program oparty na systemie MS-DOS |
| |
pliki rozruchowe | »Do góry |
Pliki systemowe potrzebne do uruchomienia systemu Windows. Do plików rozruchowych należą pliki Ntldr i Ntdetect.com.
Zobacz również: sektor rozruchowy partycji |
| |
pliki systemowe | »Do góry |
| Pliki używane przez system Windows do ładowania, konfigurowania i uruchamiania systemu operacyjnego. Pliki systemowe nie powinny być nigdy usuwane lub przenoszone. |
| |
ploter | »Do góry |
| Dowolne urządzenie służące do rysowania wykresów, diagramów i grafik złożonych z linii. |
| |
podczerwień (IR) | »Do góry |
Fale świetlne znajdujące się poza barwą czerwoną w spektrum barw. Światło podczerwone nie jest widzialne dla ludzkiego oka, jednak specjalne nadajniki i odbiorniki mogą wysyłać i odbierać sygnały podczerwone.
Zobacz również: port podczerwieni, stowarzyszenie d/s przesyłania danych przy użyciu podczerwieni (IrDA), urządzenie podczerwieni |
| |
poddrzewo | »Do góry |
Dowolny węzeł w drzewie oraz wszystkie wybrane połączone węzły pochodne. W strukturze rejestru poddrzewa są węzłami podstawowymi, które zawierają klucze, podklucze i wpisy wartości.
Zobacz również: klucz, podklucz, rejestr, wpis wartości |
| |
Podgląd zdarzeń | »Do góry |
Składnik używany do oglądania dzienników zdarzeń i zarządzania nimi, a także gromadzenia informacji o problemach ze sprzętem i oprogramowaniem oraz monitorowania zdarzeń zabezpieczeń. Podgląd zdarzeń prowadzi dzienniki zdarzeń związanych z programami, zabezpieczeniami i systemem.
Zobacz również: rejestrowanie zdarzeń, zdarzenie |
| |
podklucz | »Do góry |
Klucz wewnątrz klucza. W strukturze rejestru podklucze są elementami podrzędnymi w stosunku do poddrzew i kluczy. Klucze i podklucze są podobne do nagłówków sekcji w plikach z rozszerzeniem ini, ale podklucze mogą wykonywać funkcje.
Zobacz również: klucz, klucz pochodny, podklucz, rejestr |
| |
podpis cyfrowy | »Do góry |
Sposób umieszczania danych dotyczących nadawcy w wiadomości, pliku lub innych cyfrowo zakodowanych informacjach. Proces umieszczania cyfrowego podpisu w informacjach wymaga ich przekształcenia oraz umieszczenia pewnych tajnych, znanych nadawcy, informacji w tagu określanym jako podpis. Podpisy cyfrowe, używane w środowiskach, w których wykorzystywane są klucze publiczne, udostępniają usługi zapewniające rozwiązywanie kwestii spornych i integralność informacji.
Zobacz również: Standard podpisów cyfrowych (DSS), sygnatura czasowa, usługa |
| |
podsieć | »Do góry |
| Fragment sieci IP. Każda podsieć ma własny unikatowy identyfikator. |
| |
podstawowy kontroler domeny (PDC) | »Do góry |
W przypadku domen systemu Windows NT Server w wersji 4.0 lub wcześniejszej jest to komputer, na którym uruchomiono system Windows NT Server uwierzytelniający logowania domeny oraz przechowujący i obsługujący bazę danych usług katalogowych domeny. Podstawowy kontroler domeny śledzi zmiany wprowadzane na kontach wszystkich komputerów domeny. Jest to jedyny komputer przeznaczony do bezpośredniego odbierania tych zmian. Domena może zawierać tylko jeden podstawowy kontroler domeny. W tej wersji systemu Windows, w celu zachowania zgodności z systemem Windows NT w wersji 4.0 i wcześniejszej, w każdej domenie jeden z kontrolerów domeny jest identyfikowany jako podstawowy kontroler domeny.
Zobacz również: zapasowy kontroler domeny (BDC) |
| |
podstawowy przycisk myszy | »Do góry |
| Przycisk używany najczęściej do klikania i dwukrotnego klikania. Dla większości myszy i urządzeń wskazujących przyciskiem podstawowym jest lewy przycisk, a w przypadku niektórych urządzeń wskazujących przycisk dolny. Funkcje przycisków można jednak zmienić w oknie dialogowym Właściwości: Mysz wywoływanym w Panelu sterowania. |
| |
podstawowy serwer główny | »Do góry |
Autorytatywny serwer DNS strefy, który może być wykorzystany jako punkt aktualizacji strefy. Tylko podstawowe serwery główne mogą być aktualizowane bezpośrednio w celu przetwarzania aktualizacji strefy obejmujących dodawanie, usuwanie lub modyfikowanie rekordów zasobów przechowywanych w postaci danych strefy. Podstawowe serwery główne są również używane jako pierwsze źródła do replikowania strefy do innych serwerów DNS.
Zobacz również: rekord zasobu (RR), replikacja, Serwer DNS, strefa, zapasowy serwer główny |
| |
podstawowy sieciowy system wejścia/wyjścia (NetBIOS) | »Do góry |
Interfejs programowania aplikacji (API), który można używać przez programy w sieci lokalnej (LAN). System NetBIOS zapewnia programom jednolity zestaw poleceń służących do zgłaszania żądań dotyczących usług niskiego poziomu wymaganych do zarządzania nazwami, prowadzenia sesji i przesyłania datagramów między węzłami w sieci.
Zobacz również: interfejs programowania aplikacji (API), podstawowy system wejścia/wyjścia (BIOS), sieć lokalna (LAN), usługa |
| |
podtrzymywanie zasilania | »Do góry |
Funkcja zasilacza awaryjnego (UPS), która usuwa z napięcia zasilającego impulsy, udary, spadki napięcia i szumy.
Zobacz również: zasilacz awaryjny (UPS) |
| |
podwójny rozruch | »Do góry |
Konfiguracja komputera, która umożliwia uruchamianie dwóch różnych systemów operacyjnych.
Zobacz również: rozruch, środowisko uruchomieniowe, wielokrotny rozruch |
| |
pojedyncze urządzenie przełączające | »Do góry |
| Komputerowa technologia wspomagająca przeznaczona dla osób niepełnosprawnych ruchowo. Pojedyncze urządzenie przełączające pozwala użytkownikom korzystać z komputera za pomocą nieznacznych ruchów ciała. |
| |
PokażDźwięki | »Do góry |
| Włączenie funkcji PokażDźwięki powoduje, że programy, które zwykle udzielają informacji za pomocą dźwięku, wzbogacają ją o efekty wizualne, na przykład wyświetlając tytuły lub ikony. |
| |
pole tekstowe | »Do góry |
| Pole w oknie dialogowym, w którym są wpisywane informacje potrzebne do wykonania polecenia. W momencie otwarcia okna dialogowego pole tekstowe może być puste lub zawierać tekst. |
| |
polecenie ping | »Do góry |
Narzędzie weryfikujące połączenia z jednym lub kilkoma hostami zdalnymi. Polecenie ping wykorzystuje pakiety żądań echa i odpowiedzi echa ICMP do ustalenia, czy działa określony system IP w sieci. Polecenie Ping jest przydatne do diagnozowania sieci IP lub uszkodzeń routerów.
Zobacz również: protokół ICMP (Internet Control Message Protocol) |
| |
Połączenia sieciowe | »Do góry |
| Składnik pozwalający uzyskać dostęp do zasobów i funkcji sieciowych, niezależnie od tego, czy użytkownik jest połączony z siecią lokalnie, czy zdalnie. Korzystając z folderu Połączenia sieciowe, można tworzyć, konfigurować, przechowywać i monitorować połączenia. |
| |
połączenie sieciowe w podczerwieni | »Do góry |
Bezpośrednie lub przychodzące połączenie sieciowe nawiązane z serwerem dostępu zdalnego przy użyciu portu podczerwieni.
Zobacz również: port podczerwieni |
| |
połączenie szerokopasmowe | »Do góry |
| Połączenie zapewniające dużą szybkość. Szybkość połączeń szerokopasmowych wynosi zwykle 256 Kb/s lub więcej. Połączenia szerokopasmowe obejmują usługi związane z liniami DSL i modemami kablowymi. |
| |
połączenie telefoniczne | »Do góry |
Połączenie nawiązane z siecią za pomocą urządzenia wykorzystującego sieć telefoniczną. Przykładem mogą być połączenia przy użyciu modemów i standardowej linii telefonicznej czy połączenia przy użyciu kart sieci ISDN i linii ISDN o dużej szybkości lub sieci typu X.25. Typowi użytkownicy mogą korzystać z jednego lub dwóch połączeń telefonicznych, na przykład z Internetem i siecią firmową. W bardziej złożonych systemach serwerowych wiele połączeń modemowych może być używanych do implementowania zaawansowanego routingu.
Zobacz również: cyfrowa sieć zintegrowanych usług (ISDN), modem |
| |
połączenie, uwierzytelnianie użytkownika | »Do góry |
Stan użytkownika po nawiązaniu połączenia telefonicznego, ale przed uwierzytelnieniem. Użytkownik może próbować udowodnić swoje prawo dostępu lub pozostawać bezczynny. Jeżeli następną fazą jest oczekiwanie na połączenie, oznacza to, że użytkownik nie mógł podać prawidłowej nazwy użytkownika i hasła. Jeśli faza ta powtarza się i znowu następuje faza oczekiwania na połączenie, może to oznaczać, że ma miejsce niedozwolona próba uzyskania dostępu do sieci.
Zobacz również: Oczekiwanie na wywołanie, uwierzytelnianie |
| |
połączenie, użytkownik uwierzytelniony | »Do góry |
Status użytkownika po nawiązaniu połączenia telefonicznego oraz wprowadzeniu poprawnej nazwy użytkownika i hasła. Jeśli użytkownik ma uprawnienie do wywołania zwrotnego i zażądał go, po połączeniu następuje faza wywołania zwrotnego, czyli oddzwaniania. Jeśli po fazie wywołania zwrotnego następuje faza oczekiwania na połączenie, oznacza to, że serwer nie dodzwonił się do użytkownika pod wskazany numer. Użytkownik mógł podać niewłaściwy numer zwrotny (w przypadku połączenia zwrotnego ustawianego przez wywołującego) lub mogła mieć miejsce niedozwolona próba uzyskania dostępu do sieci (w przypadku wstępnie ustawionego połączenia zwrotnego).
Zobacz również: wstępnie ustawione wywołanie zwrotne, wywołanie zwrotne ustawiane przez obiekt wywołujący |
| |
port | »Do góry |
Punkt połączenia w komputerze, w którym można podłączyć urządzenia przekazujące dane do komputera i z komputera. Na przykład drukarka jest zazwyczaj podłączona do oddzielnego portu równoległego (nazywanego również portem LPT), a modem do portu szeregowego (określanego również jako port COM).
Zobacz również: port szeregowy, uniwersalna magistrala szeregowa (USB) |
| |
port gier | »Do góry |
Złącze wejścia/wyjścia służące do podłączania do komputera joysticka lub innego urządzenia do gier. Zwykle jest to 15-pinowe gniazdo z tyłu komputera.
Zobacz również: port szeregowy |
| |
port komunikacyjny | »Do góry |
Port komputera, który umożliwia asynchroniczną komunikację z przesyłaniem jednego bajta na raz. Port komunikacyjny jest również nazywany portem szeregowym.
Zobacz również: komunikacja asynchroniczna, port szeregowy |
| |
port podczerwieni | »Do góry |
Port optyczny w komputerze umożliwiający komunikację z innymi komputerami lub urządzeniami przy użyciu podczerwieni, czyli bez kabli. Porty podczerwieni są stosowane w niektórych komputerach przenośnych, drukarkach i kamerach.
Zobacz również: podczerwień (IR), port, urządzenie podczerwieni |
| |
port równoległy | »Do góry |
Łącznik wejścia/wyjścia dla urządzenia interfejsu równoległego. Do portu równoległego podłącza się zwykle drukarki.
Zobacz również: port szeregowy |
| |
port szeregowy | »Do góry |
Interfejs komputera, który umożliwia asynchroniczne przesyłanie poszczególnych bitów znaków danych. Port szeregowy jest również nazywany portem COM.
Zobacz również: port, port komunikacyjny |
| |
port USB | »Do góry |
Interfejs komputera, który umożliwia podłączenie urządzenia uniwersalnej magistrali szeregowej (USB). USB to standard magistrali zewnętrznej, który umożliwia przesyłanie danych z szybkością 12 Mb/s (12 milionów bitów na sekundę). Porty USB obsługują wtyk o wymiarach około 7 x 1 mm.
Zobacz również: uniwersalna magistrala szeregowa (USB) |
| |
port wejścia/wyjścia (We/Wy) | »Do góry |
Kanał, przez który dane są przesyłane między urządzeniem i procesorem. Port jest postrzegany przez procesor jako jeden lub kilka adresów pamięci, które mogą być używane do wysyłania lub odbierania danych.
Zobacz również: adres pamięci, port, urządzenie |
| |
PostScript | »Do góry |
Język opisu strony (PDL) opracowany przez firmę Adobe Systems dla drukarek laserowych. Język PostScript zapewnia dostosowywanie czcionek i wysokiej jakości grafikę. Jest to standard wykorzystywany do tworzenia publikacji za pomocą komputerów stacjonarnych, ponieważ jest obsługiwany przez naświetlarki, czyli drukarki o dużej rozdzielczości używane przez poligraficzne punkty usługowe do profesjonalnego przygotowywania publikacji.
Zobacz również: czcionki PostScript, drukarka PostScript, język opisu strony (PDL), język sterowania drukarkami (PCL), Język zadań drukowania (PJL), Type 1, czcionki, usługa |
| |
poszukiwanie łączone | »Do góry |
Kwerendy nawiązujące lub następne wyszukiwania, które mają na celu rozwiązanie rekordów łączenia w strefie i przekazanie ich do innych zdalnych serwerów DNS, które są autorytatywne dla strefy pochodnej. Podczas poszukiwania łączonego rekordy zasobów nazw serwerów (NS) delegowanych serwerów DNS są poszukiwane lub analizowane za pomocą kolejnych kwerend do momentu rozpoznania serwerów wymienionych w rekordach NS jako ich rekordy zasobów adresów hostów (A) i uzyskania adresów IP serwerów.
Zobacz również: pełnomocnictwo, rekord łączenia, rekord zasobu adresu, rekord zasobu serwera nazw (NS), Serwer DNS, strefa |
| |
poświadczenia | »Do góry |
| Zestaw informacji obejmujący identyfikację i jej potwierdzenie, wykorzystywany do uzyskiwania dostępu do zasobów lokalnych i sieciowych. Przykładami poświadczeń są: nazwy i hasła użytkownika, karty inteligentne i certyfikaty. |
| |
potok nazwany | »Do góry |
| Część pamięci, która może być wykorzystana przez proces do przekazania informacji do innego procesu, tak aby dane wyjściowe jednego procesu były danymi wejściowymi innego procesu. Drugi proces może być procesem lokalnym (na tym samym komputerze) lub zdalnym (na komputerze sieciowym). |
| |
powrót po awarii | »Do góry |
Proces przenoszenia zasobów indywidualnie lub grupowo z powrotem do ich preferowanego węzła po usunięciu awarii danego węzła i powrocie do trybu online.
Zobacz również: zasady podejmowania zadań po usunięciu awarii, zasób |
| |
poziom główny | »Do góry |
| Najwyższy poziom w hierarchicznie zorganizowanym zestawie informacji. Poziom główny jest punktem, z którego rozgałęziają się dalsze podzestawy, zgodnie z logiczną sekwencją od zagadnień ogólnych do bardziej szczegółowych. |
| |
poziom ostrzegania | »Do góry |
Punkt, w którym użytkownicy zbliżają się do swoich limitów przydziału.
Zobacz również: limit przydziału |
| |
półdupleks | »Do góry |
System umożliwiający w danym momencie transmitowanie informacji tylko w jednym kierunku w kanale komunikacyjnym.
Zobacz również: dupleks, pełny dupleks |
| |
PPP (Point-to-Point Protocol) | »Do góry |
| Array |
| |
praca awaryjna | »Do góry |
Proces przełączania grup zasobów do trybu offline w jednym z węzłów i z powrotem do trybu online w innym węźle. Przełączenie grupy zasobów do trybu offline powoduje przełączenie do tego trybu wszystkich zasobów grupy. Przejścia do trybu offline i online występują we wstępnie zdefiniowanej kolejności: zasoby zależne są przełączane do trybu offline przed zasobami, od których są uzależnione, a następnie przełączane do trybu online po zasobach, od których są zależne.
Zobacz również: czas przejmowania zadań w przypadku awarii, możliwi właściciele, offline, Wystąpienie serwera IIS, zasób, zasady przejmowania zadań w przypadku awarii, zasób |
| |
prawa użytkowników | »Do góry |
Zadania, które użytkownik może wykonywać w systemie komputerowym lub domenie. Istnieją dwa typy praw użytkownika: przywileje i prawa logowania. Przykładem przywileju jest prawo zamykania systemu. Przykładem prawa logowania jest prawo do lokalnego logowania się na komputerze. Obydwa typy praw są przypisywane użytkownikom i grupom użytkowników przez administratorów i stanowią fragment systemu zabezpieczeń komputera.
Zobacz również: administrator, domena, grupa, przywilej |
| |
prawo logowania | »Do góry |
| Przypisane do użytkownika prawo określające sposoby logowania się do systemu. Przykładem jest prawo zdalnego logowania do systemu. |
| |
preferowany serwer | »Do góry |
| Serwer NetWare, z którym domyślnie nawiązywane jest połączenie podczas logowania do komputera. Preferowany serwer sprawdza poświadczenia użytkownika i odpowiada na żądania dotyczące przesłania informacji o zasobach dostępnych w sieci NetWare. |
| |
preferowany właściciel | »Do góry |
Węzeł, który jest preferowany do uruchomienia poszczególnych grup. Na przykład statyczny model równoważenia obciążenia sprawdza się najlepiej wówczas, gdy grupy są odpowiednio zrównoważone między dwoma węzłami. W przypadku awarii jednego z węzłów pozostały węzeł przejmuje grupy z uszkodzonego węzła, ale wydajność będzie mniejsza. Konfigurując te grupy do ponownego podjęcia zadań na preferowanym serwerze (uszkodzonym węźle) po usunięciu awarii, można automatycznie przywrócić maksymalną wydajność w przypadku ponownego podjęcia zadań po usunięciu awarii. Grupa nie zostanie ponownie uruchomiona w odpowiednim węźle, jeżeli preferowany właściciel nie zostanie wybrany. Nie zawsze jest wybierany preferowany właściciel, ponieważ lokalizacja grupy może nie mieć znaczenia, a ważne może być tylko to, aby grupa była wciąż uruchomiona w jednym z węzłów. Niekiedy węzły mogą być zdolne w tym samym stopniu do obsługi obciążenia wymaganego w przypadku użytkowania niektórych lub wszystkich zasobów.
Zobacz również: grupa, powrót po awarii, zasób |
| |
prefiks międzynarodowy | »Do góry |
| Cyfry wybierane przed kodem kraju w celu uzyskania dostępu do międzynarodowych usług telefonicznych. Cyfry zależą od kraju lub regionu, w którym wybierany jest międzynarodowy numer telefonu. Na przykład w Stanach Zjednoczonych prefiksem służącym do wybierania międzynarodowych numerów telefonów jest 011. Aby w Stanach Zjednoczonych wybrać numer telefonu w Hondurasie (kod kraju 504), należy wybrać numer: (011) (504) (000) 000-0000 |
| |
priorytet | »Do góry |
| W przypadku sterowania procesami jest to względna ranga procesu lub grupy procesów zależna od stopnia wykorzystania procesora i zasobów systemowych. Ustawienie to można skonfigurować w przystawce sterowania procesami. |
| |
priorytet hosta | »Do góry |
W przypadku oprogramowania służącego do równoważenia obciążenia sieci jest to prawo pierwszeństwa hosta do obsługiwania domyślnego ruchu sieciowego portów TCP i UDP. Priorytet jest używany po przełączeniu hosta w klastrze do trybu offline i określa, który host w klastrze przejmie odpowiedzialność za ruch obsługiwany wcześniej przez host przełączony do trybu offline.
Zobacz również: host, klaster, protokół UDP (User Datagram Protocol) |
| |
priorytet podstawowy | »Do góry |
Metoda szacowania prawa pierwszeństwa, która określa kolejność planowania wątków procesu dla procesora. Do przeglądania i zmiany priorytetów podstawowych należy używać Menedżera zadań. W przypadku usługi kolejkowania wiadomości priorytet podstawowy to właściwość określająca priorytet kolejki w kolejce publicznej. Można ustawić priorytet podstawowy w zakresie od -32 768 do 32 767, a priorytet domyślny jest równy 0. Kolejki prywatne nie obsługują priorytetu podstawowego. Usługa kolejkowania wiadomości ustala trasy i przesyła wiadomości, uwzględniając najpierw priorytet podstawowy, a następnie priorytet wiadomości.
Zobacz również: kolejka prywatna, kolejka publiczna, Kolejkowanie wiadomości |
| |
Pro | »Do góry |
| Windows XP Professional |
| |
proces | »Do góry |
Obszar adresów wirtualnych i informacje sterujące niezbędne do wykonania programu.
Zobacz również: gniazdo |
| |
procesor frontonu (FEP) | »Do góry |
| W komunikacji jest to komputer znajdujący się między liniami komunikacyjnymi a głównym komputerem (hostem), przejmujący od hosta zadania związane z komunikacją i niekiedy uważany za tożsamy z kontrolerem komunikacyjnym. Komputery FEP są przeznaczone wyłącznie do obsługi transmitowanych informacji, łącznie z wykrywaniem i kontrolą błędów, odbieraniem informacji, transmisją i niekiedy kodowaniem wiadomości oraz zarządzaniem liniami prowadzącymi do i od innych urządzeń. |
| |
procesor wydruku | »Do góry |
Składnik, który współpracuje ze sterownikiem drukarki i odbiera oraz modyfikuje, jeżeli jest to konieczne, zadania drukowania zgodnie z typem danych, aby zapewnić, że zadania drukowania są realizowane prawidłowo.
Zobacz również: sterownik drukarki, zadanie drukowania |
| |
profil kolorów | »Do góry |
Profil zawierający dane potrzebne do przeliczania wartości gamy kolorów. Przykładem mogą być informacje dotyczące koloru, odcienia, nasycenia i jasności.
Zobacz również: gama kolorów, nasycenie, odcień |
| |
profil sprzętowy | »Do góry |
Dane opisujące konfigurację i charakterystyki określonego wyposażenia komputerowego. Informacje tego typu mogą być wykorzystane do konfigurowania komputerów w celu używania urządzeń peryferyjnych.
Zobacz również: urządzenie |
| |
profil użytkownika | »Do góry |
| Plik zawierający informacje konfiguracyjne dotyczące konkretnego użytkownika, na przykład ustawienia pulpitu, stałe połączenia sieciowe i ustawienia aplikacji. Preferencje poszczególnych użytkowników są zapisywane w profilach, dzięki czemu przy każdym ich logowaniu system Windows może odpowiednio skonfigurować pulpit. |
| |
program | »Do góry |
| Kompletny, niezależny zestaw instrukcji komputerowych używany do wykonywania określonych zadań, takich jak przetwarzanie tekstu, księgowanie lub zarządzanie danymi. Program jest również nazywany aplikacją. |
| |
program oparty na systemie MS-DOS | »Do góry |
Program przeznaczony do uruchamiania w systemie MS-DOS, który może nie być w stanie korzystać ze wszystkich funkcji systemu Windows.
Zobacz również: plik zawierający informacje dotyczące programu (PIF), System MS-DOS (Microsoft Disk Operating System) |
| |
program rezydentny (TRS) | »Do góry |
Program działający w systemie MS-DOS, który pozostaje załadowany w pamięci, nawet jeśli nie jest uruchomiony, dzięki czemu może być szybko wywołany do wykonania określonego zadania w czasie, gdy działa dowolna inna aplikacja.
Zobacz również: System MS-DOS (Microsoft Disk Operating System) |
| |
program rozpoznawania nazw | »Do góry |
Klienckie programy DNS używane do wyszukiwania informacji dotyczących nazw DNS. Programy rozpoznawania nazw mogą być niewielkie (ograniczone zestawami procedur programowych udostępniających podstawowe funkcje kwerend) lub duże i udostępniać dodatkowe klienckie funkcje wyszukiwania DNS, takie jak buforowanie.
Zobacz również: buforowanie, przelicznik buforowania, System nazw domen (DNS) |
| |
Program technologii pomocniczych | »Do góry |
| Usługa udostępniająca zalecenia dotyczące technologii, które mogą być przydatne osobom niepełnosprawnym. |
| |
program uruchomiony na pierwszym planie | »Do góry |
Program uruchomiony w aktywnym oknie, czyli w oknie wyświetlanym na wierzchu, którego pasek tytułu jest podświetlony. Program uruchomiony na pierwszym planie reaguje na polecenia użytkownika.
Zobacz również: pasek tytułu, program uruchomiony w tle |
| |
program uruchomiony w tle | »Do góry |
Program, który jest uruchomiony, gdy użytkownik pracuje nad innym zadaniem. Procesor komputera przydziela mniejszą ilość zasobów programom uruchomionym w tle niż programom uruchomionym na pierwszym planie.
Zobacz również: program uruchomiony na pierwszym planie |
| |
program wsadowy | »Do góry |
Plik ASCII (tekst niesformatowany) zawierający jedno lub kilka poleceń systemu operacyjnego. Nazwa pliku programu wsadowego ma rozszerzenie cmd lub bat. Po wpisaniu nazwy pliku w wierszu polecenia lub uruchomieniu programu wsadowego z innego programu polecenia programu wsadowego są przetwarzane sekwencyjnie. Programy wsadowe są również nazywane plikami wsadowymi.
Zobacz również: amerykański standardowy kod służący do wymiany informacji (ASCII), skrypt logowania |
| |
protokół | »Do góry |
Zestaw zasad i konwencji dotyczących wysyłania informacji przez sieć. Zasady te rządzą zawartością, formatem, kontrolą błędów oraz czasem i kolejnością przesyłania wiadomości wymienianych między urządzeniami sieciowymi.
Zobacz również: protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol), trasy statyczne |
| |
Protokół ARP (Address Resolution Protocol) | »Do góry |
Jeden z protokołów TCP/IP, który na podstawie ruchu w sieci lokalnej rozpoznaje logicznie przypisany adres IP jako adres warstwy kontroli dostępu fizycznego urządzenia lub nośnika. Protokół ARP jest używany w sieciach ATM na dwa sposoby. W przypadku klasycznych adresów IP w sieciach ATM protokół ARP jest stosowany do rozpoznawania adresów urządzeń w sieci ATM. W przypadku emulacji sieci ATM w sieciach lokalnych protokół ARP jest stosowany do rozpoznawania adresów sieci Ethernet/802.3 lub Token Ring jako adresów urządzeń w sieci ATM.
Zobacz również: kod uwierzytelniania wiadomości (MAC), pakiet, Protokół IP, protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) |
| |
Protokół ATM (Asynchronous Transfer Mode) | »Do góry |
Protokół o dużej szybkości zorientowany na połączenie, służący do transportu różnego typu ruchu przy użyciu sieci. Protokół ATM umieszcza pakiety danych w 53-bajtowych komórkach o stałej długości, które mogą być szybko przełączane między połączeniami logicznymi w sieci.
Zobacz również: protokół |
| |
protokół BAP (Bandwidth Allocation Protocol) | »Do góry |
Protokół sterujący PPP używany w systemach wieloprocesorowych do dynamicznego dodawania i usuwania łączy.
Zobacz również: protokół PPP (Point-to-Point Protocol) |
| |
protokół BOOTP | »Do góry |
Protokół używany przede wszystkim w sieciach TCP/IP do konfigurowania stacji roboczych, które nie są wyposażone w dyski. Został on zdefiniowany w dokumentach RFC 951 i 1542. Protokół DHCP jest późniejszym protokołem konfiguracji rozruchowej, który korzysta z protokołu BOOTP. Usługa DHCP firmy Microsoft zapewnia ograniczoną obsługę usługi BOOTP.
Zobacz również: dokument typu Request for Comments (RFC), protokół DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) |
| |
protokół CCP (Compression Control Protocol) | »Do góry |
Protokół używany w procesie negocjowania przy połączeniu PPP. Protokół CCP jest jednym z typów protokołu sterowania siecią NCP (Network Control Protocol). Protokoły NCP są używane do ustanawiania i konfigurowania różnych parametrów protokołów sieciowych IP, IPX i NetBEUI.
Zobacz również: Protokół IP, protokół IPX (Internetwork Packet Exchange), protokół PPP (Point-to-Point Protocol) |
| |
protokół CHAP (Challenge Handshake Authentication Protocol) | »Do góry |
Protokół uwierzytelniania używany przez funkcję dostępu zdalnego oraz funkcję Połączenia sieciowe firmy Microsoft. Korzystając z protokołu CHAP, klient dostępu zdalnego może wysłać poświadczenia uwierzytelniające do serwera dostępu zdalnego w zabezpieczonej formie. Firma Microsoft stworzyła wariant protokołu CHAP przeznaczony dla systemu Windows, określany jako MS-CHAP.
Zobacz również: dostęp zdalny, serwer dostępu zdalnego |
| |
protokół DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) | »Do góry |
Protokół usługi TCP/IP oferujący dynamiczną, dzierżawioną konfigurację adresów IP hostów i rozsyłający inne parametry konfiguracji do odpowiednich klientów sieciowych. Protokół DHCP zapewnia bezpieczną, niezawodną i łatwą konfigurację sieci TCP/IP, zapobiega występowaniu konfliktów adresów i ułatwia optymalne wykorzystanie adresów IP klientów w sieci. Protokół DHCP wykorzystuje model typu klient/serwer, w którym serwer DHCP zajmuje się centralnym zarządzaniem adresami używanymi w sieci. Klienci obsługujący protokół DHCP mogą żądać i uzyskać dzierżawiony adres IP z serwera DHCP jako część procesu rozruchu.
Zobacz również: adres IP, dzierżawa, protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol), usługa |
| |
protokół EAP (Extensible Authentication Protocol) | »Do góry |
Rozszerzenie protokołu PPP (Point-to-Point Protocol) umożliwiające sprawdzanie poprawności połączenia PPP przy użyciu arbitralnych mechanizmów uwierzytelniania.
Zobacz również: protokół CHAP (Challenge Handshake Authentication Protocol), protokół PPP (Point-to-Point Protocol) |
| |
protokół FTP (File Transfer Protocol) | »Do góry |
Element pakietu protokołów TCP/IP używany do kopiowania plików między dwoma komputerami w sieci Internet. Oba komputery muszą obsługiwać swoje role protokołu FTP: jeden z nich musi być klientem FTP, a drugi serwerem FTP.
Zobacz również: protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) |
| |
Protokół HTTP (Hypertext Transfer Protocol) | »Do góry |
| Protokół używany do przesyłania informacji w sieci World Wide Web. Adres HTTP (jeden z rodzajów adresów URL) ma następującą postać: http://www.microsoft.com/ |
| |
protokół ICMP (Internet Control Message Protocol) | »Do góry |
Jeden z protokołów TCP/IP wymagany przy zadaniach konserwacji, który pozwala wykryć błędy i umożliwia prostą łączność. Protokół ICMP jest wykorzystywany przez narzędzie Ping do rozwiązywania problemów z protokołem TCP/IP.
Zobacz również: protokół, Protokół IP, protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) |
| |
protokół IGMP (Internet Group Management Protocol) | »Do góry |
Protokół używany przez hosty IP do zgłaszania dowolnym routerom multiemisji znajdującym się w bezpośrednim sąsiedztwie raportów dotyczących członkostwa w grupach multiemisji.
Zobacz również: multiemisja protokołu internetowego, protokół |
| |
Protokół IP | »Do góry |
Jeden z protokołów TCP/IP odpowiedzialny za adresowanie, routing, fragmentację i ponowne składanie pakietów IP.
Zobacz również: pakiet, protokół CCP (Compression Control Protocol), protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol), tunel spontaniczny |
| |
protokół IPX (Internetwork Packet Exchange) | »Do góry |
Macierzysty protokół sieciowy systemu NetWare, który kontroluje adresowanie i ustalanie tras pakietów w sieciach lokalnych (LAN) i między sieciami tego typu. Protokół IPX nie gwarantuje, że przesłana wiadomość będzie kompletna (bez utraty pakietów).
Zobacz również: IPX/SPX, protokół CCP (Compression Control Protocol), Protokół RIPX (Routing Information Protocol over IPX), sieć lokalna (LAN) |
| |
protokół L2TP (Layer 2 Tunneling Protocol) | »Do góry |
Standardowy protokół przemysłu komputerowego przeznaczony do tunelowania w Internecie. W przeciwieństwie do protokołu PPTP (Point-to-Point Tunneling Protocol), protokół L2TP nie wymaga łączności protokołu IP między kliencką stacją roboczą i serwerem. Protokół L2TP wymaga tylko udostępnienia przez nośnik tunelowania bezpośredniej łączności typu point-to-point zorientowanej na pakiety. Protokół może być używany razem z takimi nośnikami, jak ATM, Frame Relay i X.25. Protokół L2TP zapewnia takie same funkcje jak protokół PPTP. Jest oparty na specyfikacjach L2F (Layer 2 Forwarding) i PPTP oraz pozwala klientom konfigurować tunele przez sieci.
Zobacz również: Protokół ATM (Asynchronous Transfer Mode), Protokół IP, protokół PPTP (Point-to-Point Tunneling Protocol), tunel |
| |
protokół LCP (Link Control Protocol) | »Do góry |
| Protokół kontroli PPP, który negocjuje łącze i parametry PPP w celu dynamicznej konfiguracji warstwy łącza danych połączenia PPP. |
| |
protokół LDAP (Lightweight Directory Access Protocol) | »Do góry |
Podstawowy protokół udostępniający usługę Active Directory. Protokół LDAP (Lightweight Directory Access Protocol) w wersji 3 został zdefiniowany przez zestaw propozycji standardów w dokumencie RFC 2251 zespołu d/s inżynieryjnych zadań sieci Internet (IETF) .
Zobacz również: Grupa d/s inżynierii internetowej (Internet Engineering Task Force, IETF), protokół, Usługa Active Directory |
| |
protokół MADCAP (Multicast Address Dynamic Client Allocation Protocol) | »Do góry |
Rozszerzenie standardowego protokołu DHCP stosowane do dynamicznego przydzielania i konfigurowania adresów multiemisji w sieciach opartych na protokole TCP/IP.
Zobacz również: protokół DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) |
| |
protokół MNP4 (Microcom Networking Protocol Four) | »Do góry |
Standardowy dla przemysłu protokół komunikacji, który umożliwia modemom automatyczne ponowne przesyłanie uszkodzonych danych i zapewnia, że tylko dane pozbawione błędów zostaną przekazane przez modem. W protokole MNP4 są uwzględnione protokoły MNP2 i MNP3.
Zobacz również: protokół MNP5 (Microcom Networking Protocol Five) |
| |
protokół MNP5 (Microcom Networking Protocol Five) | »Do góry |
Standard kompresji danych, który pozwala modemom zwiększyć wydajność przez kompresowanie danych przed transmisją. Dane mogą być skompresowane w stosunku 2:1. Protokół MNP5 czasem rozszerza dane poddane kompresji, co w wyniku daje mniejszą wydajność. W przypadku korzystania z modemu zgodnego z protokołem MNP5 nie należy jednocześnie włączać kompresji sprzętowej i programowej. Włączając kompresję MNP5, należy również włączyć kontrolę błędów MNP4.
Zobacz również: protokół MNP4 (Microcom Networking Protocol Four) |
| |
protokół NCP (NetWare Core Protocol) | »Do góry |
Protokół udostępniania plików zarządzający komunikacją dotyczącą zasobu (takiego jak dysk i drukarka), wiązań oraz operacji NDS i prowadzoną między serwerami i komputerami klienckimi w sieci Novell NetWare. Żądania odbierane od komputerów klienckich są transmitowane przy użyciu protokołu IPX. Serwery odpowiadają zgodnie z zasadami NCP.
Zobacz również: protokół IPX (Internetwork Packet Exchange), usługa NDS (Novell Directory Service), wiązanie |
| |
protokół NNTP (Network News Transfer Protocol) | »Do góry |
Członek pakietu protokołów TCP/IP używany do rozpowszechniania wiadomości grup dystrybucyjnych do serwerów NNTP i klientów NNTP (odczytujących wiadomości) w sieci Internet. Protokół NNTP jest tak zaprojektowany, że artykuły grup dyskusyjnych są przechowywane na serwerze w centralnej bazie danych, co pozwala użytkownikom wybierać i czytać określone tematy.
Zobacz również: protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) |
| |
protokół PAP (Password Authentication Protocol) | »Do góry |
Prosty schemat uwierzytelniania w postaci zwykłego tekstu stosowany do uwierzytelniania połączeń PPP. Hasło i nazwa użytkownika są żądane przez serwer dostępu zdalnego i zwracane klientowi dostępu zdalnego w postaci zwykłego tekstu.
Zobacz również: dostęp zdalny, hasło, protokół PPP (Point-to-Point Protocol) |
| |
protokół POP3 (Post Office Protocol 3) | »Do góry |
| Popularny protokół używany do odbierania wiadomości e-mail. Jest on często wykorzystywany przez usługodawców internetowych. Serwery POP3 udostępniają pojedynczą Skrzynkę odbiorczą w odróżnieniu od serwerów IMAP, które zapewniają dostęp do wielu folderów po stronie serwera. |
| |
protokół PPP (Point-to-Point Protocol) | »Do góry |
Standardowy zestaw protokołów stosowanych do łączy bezpośrednich przy przesyłaniu datagramów wieloprotokołowych. Protokół PPP opisano w dokumencie RFC 1661.
Zobacz również: dostęp zdalny, protokół CCP (Compression Control Protocol), protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol), tunel spontaniczny |
| |
Protokół PPPoE (Point-to-Point Protocol over Ethernet) | »Do góry |
| Specyfikacja określająca sposób łączenia się użytkowników sieci Ethernet z Internetem za pomocą połączenia szerokopasmowego, na przykład pojedynczej linii DSL, urządzenia bezprzewodowego lub modemu kablowego. Dzięki korzystaniu z protokołu PPPoE oraz modemu szerokopasmowego, użytkownicy mogą zwiększyć możliwość dostępu do sieci szybkiego przesyłania danych. Połączenie funkcji sieci Ethernet z możliwościami protokołu PPP sprawia, że protokół PPPoE stanowi efektywną metodę tworzenia oddzielnego połączenia z serwerem zdalnym. |
| |
protokół PPTP (Point-to-Point Tunneling Protocol) | »Do góry |
Technologia sieciowa obsługująca wirtualne sieci prywatne (VPN) wykorzystujące wiele protokołów, która pozwala użytkownikom zdalnym uzyskać dostęp do sieci firmowych w bezpieczny sposób za pośrednictwem Internetu lub innych sieci przez wybieranie numeru usługodawcy internetowego (ISP) lub nawiązanie połączenia bezpośrednio z Internetem. Protokół PPTP (Point-to-Point Tunneling Protocol) tworzy tunel lub hermetyzuje ruch protokołu IP, IPX lub NetBEUI wewnątrz pakietów IP. Oznacza to, że użytkownicy mogą zdalnie uruchamiać aplikacje, które są zależne od określonych protokołów sieciowych.
Zobacz również: pakiet, Protokół IP, protokół IPX (Internetwork Packet Exchange), rozszerzony interfejs użytkownika NetBIOS (NetBEUI), tunel, wirtualna sieć prywatna (VPN) |
| |
Protokół RIPX (Routing Information Protocol over IPX) | »Do góry |
Protokół używany przez routery do wymiany informacji między routerami w sieci IPX oraz przez hosty w celu ustalenia najlepszego routera, który zostanie wykorzystany do przesłania ruchu protokołu IPX do zdalnej sieci IPX.
Zobacz również: NWLink, protokół, protokół IPX (Internetwork Packet Exchange), router |
| |
Protokół RSVP (Resource Reservation Protocol) | »Do góry |
Protokół sygnalizowania, który pozwala nadawcy i odbiorcy konfigurować podczas komunikacji zarezerwowaną trasę o dużej szybkości transmisji, przeznaczoną do przesyłania danych z określoną jakością usługi.
Zobacz również: protokół |
| |
protokół S/MIME (Secure Multipurpose Internet Mail Extensions) | »Do góry |
Protokół bezpiecznego przesyłania wiadomości poczty elektronicznej za pośrednictwem Internetu.
Zobacz również: protokół |
| |
protokół SDP (Session Description Protocol) | »Do góry |
Protokół wykorzystywany przez interfejs TAPI do ogłaszania konferencji z multiemisją IP. Protokół opisuje sesje multimedialne pod kątem ogłaszania sesji, zaproszeń i innych form rozpoczynania sesji. Deskryptory SPD są przechowywane w usłudze Active Directory. Protokół SDP został opisany w dokumencie RFC 2327 opracowanym przez organizację IETF.
Zobacz również: Grupa d/s inżynierii internetowej (Internet Engineering Task Force, IETF), interfejs API telefonii (TAPI), multiemisja, protokół, Usługa Active Directory |
| |
protokół SLIP (Serial Line Internet Protocol) | »Do góry |
Starszy standard przemysłu komputerowego będący częścią klienckiego oprogramowania dostępu zdalnego systemu Windows, który zapewnia współdziałanie z innym oprogramowaniem dostępu zdalnego.
Zobacz również: dostęp zdalny |
| |
protokół SLIP (Serial Line Internet Protocol) | »Do góry |
| Array |
| |
protokół SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) | »Do góry |
Jeden z protokołów TCP/IP, który zarządza wymianą poczty elektronicznej między agentami transferu wiadomości.
Zobacz również: protokół, protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) |
| |
protokół SNMP (Simple Network Management Protocol) | »Do góry |
Protokół sieciowy używany do zarządzania sieciami protokołu TCP/IP. W systemie Windows usługa SNMP jest używana do dostarczania informacji dotyczących stanu hosta w sieci TCP/IP.
Zobacz również: agent, protokół, protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol), usługa |
| |
protokół SNTP (Simple Network Time Protocol) | »Do góry |
| Protokół używany do synchronizowania zegarów za pomocą Internetu. Protokół SNTP pozwala komputerom klienckim synchronizować zegary z serwerem czasu poprzez Internet. |
| |
protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) | »Do góry |
Zestaw protokołów sieciowych często używanych w Internecie i zapewniających komunikację w połączonych sieciach tworzonych przez komputery o różnych architekturach sprzętowych i systemach operacyjnych. Do rodziny protokołów TCP/IP należą standardy dotyczące sposobu komunikowania się komputerów oraz konwencji łączenia sieci i kierowania ruchu sieciowego.
Zobacz również: protokół, Protokół IP |
| |
protokół TFTP (Trivial File Transfer Protocol) | »Do góry |
Protokół używany do pobierania plików początkowych potrzebnych do rozpoczęcia procesu instalacji.
Zobacz również: protokół |
| |
protokół TLS (Transport Layer Security) | »Do góry |
Standardowy protokół zapewniający bezpieczną komunikację w Internecie i sieciach intranet. Umożliwia klientom uwierzytelnianie serwerów lub, opcjonalnie, pozwala serwerom uwierzytelniać klientów. Udostępnia także bezpieczny kanał dla komunikacji zaszyfrowanej. Protokół TLS to najnowsza i najbezpieczniejsza wersja protokołu SSL.
Zobacz również: protokół, uwierzytelnianie, warstwa zabezpieczeń łączy (SSL, Secure Sockets Layer) |
| |
protokół UDP (User Datagram Protocol) | »Do góry |
Uzupełnienie protokołu TCP oferujące bezpołączeniową usługę datagramów, która nie gwarantuje ani dostarczenia pakietu, ani właściwej kolejności pakietów dostarczonych (podobnie jak IP).
Zobacz również: datagram, pakiet, Protokół IP, usługa |
| |
protokół uwierzytelniania Kerberos V5 | »Do góry |
Mechanizm uwierzytelniania używany do sprawdzania tożsamości użytkownika lub hosta. Protokół uwierzytelniania Kerberos V5 jest domyślną usługą uwierzytelniania systemu Windows 2000. Z protokołu Kerberos korzystają podczas uwierzytelniania zabezpieczenia protokołu internetowego (IPSec) i usługa QoS Admission Control.
Zobacz również: bilet uprawniający do uzyskania innego biletu (TGT), bilet usługi, centrum dystrybucji kluczy (KDC), obszar, usługa przyznawania biletów (TGS) |
| |
protokół uwierzytelniania NTLM | »Do góry |
| Protokół uwierzytelniania typu wezwanie/odpowiedź. Protokół uwierzytelniania NTLM był domyślnym protokołem uwierzytelniania sieciowego stosowanym w systemie Windows NT w wersji 4.0 i starszej. W systemie Windows 2000 jest on nadal obsługiwany, ale nie jest już protokołem domyślnym. |
| |
protokół WebDAV (Web Distributed Authoring and Versioning) | »Do góry |
| Pokrewny protokołowi HTTP 1.1 protokół aplikacji, który pozwala na przezroczyste publikowanie zasobów i zarządzanie nimi w sieci World Wide Web. |
| |
proxy WINS | »Do góry |
Komputer nasłuchujący emisji kwerend nazw i odpowiadający na nazwy, które nie znajdują się w podsieci lokalnej. Komputer proxy komunikuje się z serwerem WINS w celu rozpoznania nazw, a następnie buforuje je przez określony czas.
Zobacz również: podsieć, Usługa WINS (Windows Internet Name Service) |
| |
prywatna wymiana oddziałowa (PBX) | »Do góry |
| Telefoniczny system automatycznego przełączania, który pozwala użytkownikom w organizacji prowadzić rozmowy telefoniczne między sobą bez korzystania z publicznej sieci telefonicznej. Użytkownicy mogą również wywoływać numery na zewnątrz organizacji. |
| |
przechodnia relacja zaufania | »Do góry |
Standardowy typ relacji zaufania między domenami systemu Windows w drzewie lub lesie domen. Po przyłączeniu domeny do istniejącego lasu lub drzewa domen automatycznie ustanawiana jest przechodnia relacja zaufania. Przechodnie relacje zaufania są zawsze relacjami dwukierunkowymi. Ta seria relacji zaufania między domenami nadrzędnymi i podrzędnymi w drzewie domen oraz między domenami głównymi drzewa w lesie domen pozwala wszystkim domenom w lesie ufać sobie wzajemnie w zakresie uwierzytelniania. Na przykład jeżeli domena A ufa domenie B, a domena B ufa domenie C, to domena A ufa domenie C.
Zobacz również: drzewo domen, dwukierunkowa relacja zaufania, jednokierunkowa relacja zaufania, las |
| |
przeciąganie | »Do góry |
| Przenoszenie elementu na ekranie poprzez zaznaczenie go, a następnie naciśnięcie i przytrzymanie wciśniętego przycisku myszy podczas jej przesuwania. Na przykład można przenieść okno do innej lokalizacji na ekranie, przeciągając jego pasek tytułu. |
| |
przeglądarka | »Do góry |
Oprogramowanie, które interpretuje oznakowanie plików w języku HTML, formatuje je, tworząc strony sieci Web i wyświetla strony na komputerze użytkownika. Niektóre przeglądarki umożliwiają również wysyłanie i odbieranie poczty e-mail, odczytywanie wiadomości grup dyskusyjnych oraz odtwarzanie plików dźwiękowych i wideo osadzonych w dokumentach sieci Web.
Zobacz również: World Wide Web |
| |
Przeglądarka komputerów, usługa | »Do góry |
Usługa przechowująca aktualną listę komputerów i udostępniająca ją na żądanie aplikacji. Usługa Przeglądarka komputerów udostępnia listy komputerów wyświetlane w oknach dialogowych Moje miejsca sieciowe, Wybieranie komputera i Wybieranie domeny oraz (tylko w przypadku systemu Windows 2000 Server) w oknie Menedżera serwera.
Zobacz również: usługa |
| |
przelicznik buforowania | »Do góry |
Usługą rozpoznawania nazw DNS po stronie klienckiej, która buforuje ostatnio uzyskane informacje dotyczące nazw domen DNS. Usługa rozpoznawania nazw z buforowaniem zapewnia dostęp na skalę całego systemu do programów obsługujących system DNS i rekordy zasobów uzyskane od serwerów DNS podczas przetwarzania kwerend dotyczących nazw. Buforowane dane są używane przez ograniczony czas, a ich wiek jest określany zgodnie z aktywną wartością czasu TTL (Time-to-Live). Czas TTL można ustawić dla poszczególnych rekordów zasobów. Jeżeli nie zostanie on ustawiony przez użytkownika, przyjmowany jest minimalny czas TTL ustawiony w rekordzie zasobów SOA dla danej strefy.
Zobacz również: buforowanie, Czas wygaśnięcia (TTL), interwał wygasania, minimalny czas istnienia (TTL), program rozpoznawania nazw, rekord zasobu (RR) |
| |
przełączanie pakietów | »Do góry |
Technologia dzielenia danych na pakiety, które są następnie przesyłane za pośrednictwem sieci. Każdy pakiet składa się z nagłówka zawierającego opis miejsca źródłowego i docelowego, numeru kolejnego używanego do odtworzenia informacji, bloku danych i kodu służącego do kontroli błędów. Pakiety danych mogą być przesyłane różnymi trasami do miejsca docelowego, w którym oryginalne informacje są odtwarzane po odebraniu pakietu. Międzynarodowy standard sieci wykorzystujących przełączanie pakietów to standard X.25.
Zobacz również: pakiet |
| |
przepustowość | »Do góry |
W przypadku komunikacji analogowej jest to różnica między najwyższą i najniższą częstotliwością w danym zakresie. Na przykład analogowa linia telefoniczna jest przystosowana do obsługi przepustowości równej 3 000 herców (Hz), tzn. różnicy między najniższą (300 Hz) i najwyższą (3 300 Hz) częstotliwością, którą może przenosić. W przypadku komunikacji cyfrowej przepustowość jest wyrażana w bitach na sekundę (b/s).
Zobacz również: bity na sekundę (b/s) |
| |
przerwanie | »Do góry |
| Żądanie wykonania określonych operacji przez procesor. Po odebraniu przerwania procesor zawiesza bieżące operacje, zapisuje stan pracy i przekazuje sterowanie do specjalnej procedury nazywanej procedurą obsługi przerwania, która zawiera instrukcje wykonywane w określonej sytuacji będącej przyczyną przerwania. |
| |
przestrzeń kolorów | »Do góry |
Zestaw trzech wartości definiujący sposób reprezentowania koloru na takich urządzeniach komputerowych, jak monitory, skanery i drukarki. Na przykład w przestrzeni kolorów LAB używane są takie terminy, jak luminancja lub intensywność bieli (L), koloru czerwonego-zielonego (A) i koloru żółtego-niebieskiego (B), a w systemie HVC stosowane są takie terminy, jak odcień (H), wartość (V) i nasycenie barwy (C). Przestrzeń koloru dotyczy trójwymiarowej przestrzeni definiowanej przez odpowiednie wartości, takie jak L, A i B.
Zobacz również: przestrzeń kolorów, przestrzeń kolorów CMYK, przestrzeń kolorów RGB |
| |
przestrzeń kolorów CMYK | »Do góry |
Wielowymiarowa przestrzeń kolorów, w której określana jest intensywność koloru błękitnego, amarantowego, żółtego i czarnego w celu uzyskania żądanej barwy. System wykorzystujący cztery podstawowe kolory farb drukarskich jest powszechnie używany w profesjonalnych urządzeniach służących do druku kolorowego.
Zobacz również: przestrzeń kolorów, zarządzanie kolorami |
| |
przestrzeń kolorów RGB | »Do góry |
Wielowymiarowa przestrzeń kolorów, w której w celu uzyskania konkretnego koloru określana jest intensywność koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego. System ten jest zazwyczaj używany w skanerach, cyfrowych aparatach fotograficznych, monitorach i drukarkach komputerowych.
Zobacz również: przestrzeń kolorów, zarządzanie kolorami |
| |
przycisk domyślny | »Do góry |
| W niektórych oknach dialogowych jest to przyciski zaznaczony lub podświetlony bezpośrednio po wyświetleniu okna dialogowego. Przycisk domyślny ma pogrubione obramowanie, które oznacza, że zostanie wybrany automatycznie po naciśnięciu przez użytkownika klawisza ENTER. Można pominąć przycisk domyślny, klikając przycisk Anuluj lub inny przycisk polecenia. |
| |
przycisk paska zadań | »Do góry |
Przycisk, który pojawia się na pasku zadań i reprezentuje uruchomioną aplikację.
Zobacz również: pasek zadań |
| |
przydział dziennika | »Do góry |
Właściwość usługi kolejkowania wiadomości określająca kumulowany limit wiadomości w kolejce dziennika. Limit jest oparty na kumulowanym rozmiarze wiadomości dziennika. Po osiągnięciu przydziału kolejki wiadomości nie są w niej przechowywane.
Zobacz również: kolejka dziennika, Kolejkowanie wiadomości |
| |
przydział kolejki | »Do góry |
Limit usługi kolejkowania wiadomości określający maksymalną ilość miejsca przeznaczonego do przechowywania wiadomości w kolejkach publicznych. Po przekroczeniu limitu usługa kolejkowania wiadomości nie może wysyłać kolejnych wiadomości do danej kolejki aż do chwili, kiedy jedna lub kilka wiadomości zostanie z niej usuniętych. Usługa kolejkowania wiadomości uwzględnia limit komputera przed uwzględnieniem limitu kolejki na danym komputerze.
Zobacz również: kolejka, Kolejkowanie wiadomości, przydział komputera |
| |
przydział komputera | »Do góry |
W przypadku usługi kolejkowania wiadomości limit określający maksymalny rozmiar miejsca przeznaczonego do magazynowania wiadomości na danym komputerze, określany na podstawie całkowitego rozmiaru wiadomości. Po osiągnięciu przydziału komputera usługa kolejkowania wiadomości nie może wysyłać kolejnych wiadomości do danego komputera aż do chwili, kiedy jedna lub kilka wiadomości zostanie usuniętych z kolejek. Usługa kolejkowania wiadomości uwzględnia przydział komputera przed uwzględnieniem przydziału kolejki na danym komputerze.
Zobacz również: Kolejkowanie wiadomości, przydział kolejki |
| |
przyrostowy transfer strefy (IXFR) | »Do góry |
Alternatywny typ kwerendy, który może być użyty przez niektóre serwery DNS do aktualizacji i synchronizacji danych strefy w przypadku zmiany strefy. Jeżeli przyrostowy transfer strefy jest obsługiwany między serwerami DNS, to mogą one śledzić i przesyłać tylko przyrostowe zmiany rekordu zasobu między poszczególnymi wersjami strefy.
Zobacz również: Serwer DNS, strefa, transfer strefy, zapasowy serwer główny |
| |
przystawka | »Do góry |
Typ narzędzia, które można dodać do konsoli, obsługiwany przez program Microsoft Management Console (MMC). Przystawka autonomiczna może być dodana niezależnie od innych przystawek. Przystawka rozszerzeń może być dodana tylko w celu rozszerzenia funkcji innej przystawki.
Zobacz również: Microsoft Management Console (MMC) |
| |
przywilej | »Do góry |
| Prawo użytkownika do wykonywania konkretnego zadania, które wpływa zazwyczaj na cały system komputera, a nie na jeden z obiektów. Przywileje są przypisywane użytkownikom i grupom użytkowników przez administratorów i stanowią fragment systemu zabezpieczeń komputera. |
| |
przywracanie nieautorytatywne | »Do góry |
Proces przywracania kopii zapasowej kontrolera domeny systemu Windows, podczas którego obiekty w przywracanym katalogu nie są traktowane jako autorytatywne. Przywracane obiekty są aktualizowane przy użyciu zmian zapisanych w innych replikach przywracanej domeny.
Zobacz również: autorytatywne przywracanie |
| |
Przywracanie systemu | »Do góry |
| Narzędzie, które śledzi zmiany na komputerze, a w momencie wykrycia początku jakichś zmian tworzy punkt przywracania. Kreator przywracania systemu pozwala wybrać punkt przywracania i przywrócić komputer do stanu, w którym działał zadowalająco. |
| |
publiczna przełączana sieć telefoniczna (PSTN) | »Do góry |
| Standardowe analogowe linie telefoniczne dostępne we wszystkich krajach. |
| |
pula drukarek | »Do góry |
Dwie lub większa liczba identycznych drukarek połączonych z serwerem wydruku i działających jak pojedyncza drukarka. W tym przypadku podczas drukowania dokumentu zadania drukowania są przesyłane do pierwszej dostępnej drukarki w danej puli drukarek.
Zobacz również: drukarka, zadanie drukowania |
| |
pula niestronicowana | »Do góry |
Pamięć systemu operacyjnego, która nigdy nie jest stronicowana na dysku. Stronicowanie polega na przenoszeniu rzadko używanych części pamięci roboczej programu z pamięci RAM na inny nośnik magazynujący, zazwyczaj dysk twardy. W Menedżerze zadań jest to wartość określająca ilość pamięci używanej przez proces (w kilobajtach).
Zobacz również: plik stronicowania |
| |
pula nośników | »Do góry |
Logiczna kolekcja nośników wymiennych, które mają takie same zasady zarządzania. Pule nośników są używane przez aplikacje do kontrolowania dostępu do określonych taśm lub dysków w bibliotekach zarządzanych przez usługę Magazyn wymienny. Istnieją cztery pule nośników: nierozpoznana, importowana, wolna oraz charakterystyczny dla aplikacji. Poszczególne pule nośników mogą zawierać tylko nośniki lub inne pule nośników.
Zobacz również: Magazyn wymienny, pula nośników importu, zestaw nośników kopii zapasowych, zestaw wolnych nośników |
| |
pula nośników importu | »Do góry |
Logiczna kolekcja nośników służących do magazynowania danych, które nie znajdują się w wykazie usługi Magazyn wymienny. Nośniki z puli nośników importowych powinny być zapisane w wykazie tak szybko, jak to możliwe, aby mogły być używane przez aplikacje.
Zobacz również: Magazyn wymienny, pula nośników |
| |
pula stronicowana | »Do góry |
Pamięć wirtualna, która została przydzielona przez system procesowi i może być stronicowana. Stronicowanie polega na przenoszeniu rzadko używanych fragmentów pamięci roboczej programu z pamięci RAM na inny nośnik magazynujący, zwykle na dysk twardy. W Menedżerze zadań jest to ilość pamięci wirtualnej przydzielonej przez system (w kilobajtach) procesowi i używanej przez niego.
Zobacz również: limit rozmiaru rejestru (RSL), pamięć wirtualna |
| |
pulpit | »Do góry |
| Obszar roboczy na ekranie, na którym są wyświetlane okna, ikony, menu i okna dialogowe. |
| |
pułapka | »Do góry |
W protokole SNMP (Simple Network Management Protocol) jest to wiadomość wysłana przez agenta do systemu zarządzania informująca o wystąpieniu zdarzenia na hoście, na którym dany agent jest uruchomiony.
Zobacz również: agent, host, protokół SNMP (Simple Network Management Protocol), zdarzenie |
| |
punkt dystrybucji listy CRL | »Do góry |
Opcjonalne rozszerzenie certyfikatu X.509v3, które identyfikuje sposób uzyskiwania informacji. Punkt dystrybucji jest także wpisem katalogu lub innego źródła dystrybucyjnego na liście odwołań certyfikatów.
Zobacz również: certyfikat, certyfikat X.509v3, lista odwołania certyfikatów (CRL) |
| |
punkt połączenia | »Do góry |
Fizyczna lokalizacja na dysku twardym wskazująca dane znajdujące się w innej lokalizacji na dysku twardym lub innym urządzeniu pamięci masowej. Punkty połączenia są tworzone podczas tworzenia dysku zainstalowanego. Można je również utworzyć za pomocą polecenia linkd.
Zobacz również: dysk zainstalowany |
| |
Punkt przywracania | »Do góry |
| Reprezentacja zapisanych informacji o stanie komputera. Punkt przywracania jest tworzony przez usługę Przywracanie systemu zgodnie z określonym interwałem lub w momencie, gdy usługa wykryje rozpoczęcie zmian komputera. Punkt przywracania można także w dowolnej chwili utworzyć ręcznie. |
| |
punkt stacji końcowej (POTS) | »Do góry |
| Podstawowe połączenia telefoniczne z publiczną siecią przełączaną, bez żadnych dodatkowych funkcji lub udogodnień. Skrót POTS oznacza prostą usługę przeznaczoną dla starszych typów telefonów (Plain Old Telephone Service) oraz punkt stacji końcowej (Point Of Termination Station). |
| |
punkt wstawiania | »Do góry |
| Miejsce, w którym będzie wstawiony wpisywany tekst. W oknie aplikacji lub w oknie dialogowym punkt wstawiania jest wyświetlany jako pionowy, migający pasek. |
| |
punkty kontrolne | »Do góry |
| Array |
| |
punkty na cal (DPI) | »Do góry |
| Standard używany do określania rozdzielczości ekranu i drukarki, wyrażanej liczbą punktów, które mogą być wyświetlone lub wydrukowane przez dane urządzenie na odcinku o długości jednego cala. Większa liczba punktów na cal odpowiada lepszej rozdzielczości.
|