Oprócz operatora „==” w C# istnieją inne operatory porównujące wartości. Tak jak w matematyce mamy operatory większości/mniejszości:
„<” mniejsze niż,
„>” większe niż,
„<=” mniejsze lub równe,
„>=” większe lub równe,
oraz „!=” nie równe (operator odwrotny do „==” ).

Poniżej przykładowy program z wykorzystaniem kilku operatorów.

class KlasaGlowna
{
      static void Main()
      {
            int x = 1;
            if(x > 1)
            {
                  System.Console.WriteLine("x jest większe niż 1");
            }
            if(x < 1)
            {
                  System.Console.WriteLine("x jest mniejsze niż 1");
            }
            if(x != 2)
            {
                  System.Console.WriteLine("x nie jest równe 2");
            }
            System.Console.Read();
      }
}

 Operator “!” służy do zaprzeczania, czyli jeśli jakieś wyrażenie jest prawdziwe, to umieszczenie przed nim operatora „!” zmienia jego wartość na  przeciwną.

Prosty przykład:

class KlasaGlowna
{
      static void Main()
      {
            int x = 1;

            if(!(x == 1))
            {
                  System.Console.WriteLine("x jest różne od 1");
            }
            else
            {
                  System.Console.WriteLine("x jest równe 1");
            }
            System.Console.Read();
      }
}

Instrukcja „if ... else if ...”

Ta wersja instrukcji warunkowej pozwala nam na uniknięcie zagnieżdżonych instrukcji warunkowych. Przykładowo jeśli byśmy chcieli sprawdzić czy liczba jest większa od 0 i mniejsza od 10 oraz czy jest podzielna przez 2, to moglibyśmy użyć instrukcji zagnieżdżonych.

class KlasaGlowna
{
      static void Main()
      {
            double x;
            System.Console.WriteLine("Podaj liczbę.");
            x = double.Parse(System.Console.ReadLine());
 
            if(x > 0)
            {
                  if(x < 10)
                  {
                        if(x % 2 == 0)
                        {
                             System.Console.WriteLine("x jest w przedziale od 0 do 10 i jest podzielne przez 2");
                        }
                        else
                        {
                             System.Console.WriteLine("x jest w przedziale od 0 do 10 ale nie jest podzielne przez 2");
                        }
                  }
                  else
                  {
                        if(x % 2 == 0)
                        {
                             System.Console.WriteLine("x jest równe lub większe 10 oraz jest podzielne przez 2");
                        }
                        else
                        {
                             System.Console.WriteLine("x jest równe lub większe 10 ale nie jest podzielne przez 2");
                        }
                  }
            }
            else
            {
                  if(x % 2 == 0)
                  {
                        System.Console.WriteLine("x jest równe lub mniejsze od 0 i jest podzielne przez 2");                  }
                  }
                  else
                  {
                        System.Console.WriteLine("x jest równe lub mniejsze od 0 ale nie jest podzielne przez 2");
                  }
            }
            System.Console.Read();
      }
} 

Zamiast zagnieżdżonych instrukcji warunkowych można użyć instrukcji „if ... else if...”.

class KlasaGlowna
{
      static void Main()
      {
            double x;
            System.Console.WriteLine("Podaj liczbę.");
            x = double.Parse(System.Console.ReadLine());

            if(x <= 0)
            {
                  if(x % 2 == 0)
                  {
                        System.Console.WriteLine("x jest równe lub mniejsze od 0 i jest podzielne przez 2");
                  }
                  else
                  {
                        System.Console.WriteLine("x jest równe lub mniejsze od 0 ale nie jest podzielne przez 2");
                  }
            }
            else if(x >= 10)
            {           
                  if(x % 2 == 0)
                  {
                        System.Console.WriteLine("x jest równe lub większe 10 oraz jest podzielne przez 2");
                  }
                  else
                  {
                        System.Console.WriteLine("x jest równe lub większe 10 ale nie jest podzielne przez 2");
                  }
            }
            else
            {              
                  if(x % 2 == 0)
                  {
                        System.Console.WriteLine("x jest w przedziale od 0 do 10 i jest podzielne przez 2");
                  }
                  else
                  {
                        System.Console.WriteLine("x jest w przedziale od 0 do 10 ale nie jest podzielne przez 2");
                  }    
            }
            System.Console.Read();
      }
}

Wynik wykonania obydwu programów jest taki sam.

Instrukcja switch

Inną instrukcją warunkową jest instrukcja „switch”. Za jej pomocą można sterować wykonaniem programu poprzez złożone instrukcje warunkowe. W uproszczeniu można powiedzieć, że najpierw definiujemy jakaś zmienną i przypisujemy jej wartość. Następnie w zależności jaka wartość znajduje się w zmiennej wykonujemy odpowiednie instrukcje.

Poniżej przykładowy program.

class KlasaGlowna
{
      static void Main()
      {
            string x;
            System.Console.WriteLine("Wybierz cyfrę: 1 lub 2.");
            x = System.Console.ReadLine();
 
            switch(x)
            {
                  case "1":
                        System.Console.WriteLine("Wybrałeś 1.");
                        break;
                  case "2":
                        System.Console.WriteLine("Wybrałeś 2.");
                        break;
                  default:
                        System.Console.WriteLine("Nie wybrałeś ani 1 ani 2.");
                        break;
            }
            System.Console.Read();
      }
}

Najpierw deklarujemy zmienną “x”. Następnie program prosi o podanie liczby, która zostanie przypisana do zmiennej „x”. W dalszej kolejność określamy zmienną, którą bierzemy pod uwagę w naszej instrukcji warunkowej, poprzez umieszczenie jej w nawiasach po instrukcji „switch”. Po słówku „case” sprawdzamy co znajduje się w zmiennej i czy jest równe wartości znajdującej się po „case”. Jeśli tak to wykonywane są instrukcje znajdujące się bezpośrednio za tą instrukcją aż do słówka „break”, które przerywa naszą instrukcję warunkową. Instrukcje znajdujące się po „default” są wykonywane tylko wtedy jeśli żadne ze sprawdzeń po słówkach „case” nie było prawdziwe. Słówko „default” jest opcjonalne, czyli można go nie umieszczać w instrukcji „switch”.

Poniżej kilka różnych przypadków wykonania wcześniejszego programu.

Jeśli nie wybraliśmy ani 1 ani 2 wykonają się instrukcje znajdujące się po instrukcji „default”.