If [not] ciag1==ciag2 komenda
- Instrukcja warunkowa, wykonująca komendę jeżeli ciag1
jest równy ciag2.
1: @echo off
2: if "%1"=="utworz" goto nowe
3: if "%1"=="skasuj" goto skasuj
4: goto help
5: :nowe
6: echo .>test.txt
7: echo Plik zostal utworzony.
8: goto end
9: :skasuj
10: del test.txt
11: echo Plik zostal skasowany.
12: goto end
13: :help
14: echo Nalezy podac parametr utworz lub skasuj.
15: :end
16: echo .
Program porównuje pierwszy parametr najpierw z wartością
"utworz". Jeżeli porównanie jest prawdziwe zaczynają wykonywać się wiersze
od piątego do ósmego. W linijce ósmej program przeskakuje na koniec do linijki
piętnastej i wykonuje ostatnie polecenie, czyli wyświetlenie w linijce kropki,
którą tu zastosowaliśmy dla większej przejrzystości. Jeżeli porównanie w wierszu
drugim zwróci fałsz, następuje kolejne porównanie i następny przeskok. W
wypadku, którym oba porównania nie zwrócą prawdy, czyli użytkownik nie poda
żadnego parametru lub parametr poda błędnie, program wyświetli pomoc czyli
wiersz czternasty. Bardzo często instrukcji porównania wykorzystuje się aby
wybrać działanie programu w zależności od parametru.
Jeżeli rozszerzenia poleceń są włączone w instrukcji warunkowej można
korzystać z bardziej złożonych poleceń decyzyjnych. Przedstawia je poniższa
tabela.
| EQU |
równe |
| NEQ |
nie równe |
| LSS |
mniejsze niż |
| LEQ |
mniejsze niż lub równe |
| GTR |
większe niż |
| GEQ |
większe niż lub równe |
1: @echo off
2: if %1 leq 10 goto mniejsze
3: echo liczba wieksza niz 10
4: goto end
5: :mniejsze
6: echo liczba mniejsza lub rowna 10
7: :end
8: echo .
W tym programie za pomocą operatora leq sprawdzany jest pierwszy
argument wywołania.
Nasz program nazywa się program.bat i znajduje się na
dysku c:\. Uruchamiamy go wpisując w Wierszu polecenia jego nazwę
czyli program. Wszystko co znajduje się pod pierwszą linijką
C:\>program
zostało wygenerowane przez nasz program wsadowy. Używamy w programach komend,
które zostały opisane wcześniej w tabeli. Jeżeli coś jest nie zrozumiałe należy
cofnąć się do poprzednich objaśnień. W kodzie programu numerujemy linie aby
prościej było źródło omawiać. W programach wsadowych zabronione jest numerowanie
kolejnych wierszy.