Odświeżona wersja programu Paint, która została umieszczona w Windows 7 jest pewnym krokiem naprzód w rozwoju tego programu. Wzorem WordPada, menu programu przekonwertowano do postaci tzw. wstążek. Rozbudowano także nieco niektóre funkcje programu. Zobaczmy, co wynikło z tych zmian i czy naprawdę jest to rewolucja, czy tylko rozszerzenie możliwości programu.

Program tradycyjnie znajdziemy w menu Start, Wszystkie programy, Akcesoria i Paint. Po uruchomieniu, na ekranie pokaże się odświeżone nieco okno aplikacji. Jak zostało już wspomniane, menu zostało przerobione do postaci znanej m.in. z nowego pakietu Microsoft Office. Znajdziemy więc dwie karty: Start i Widok, na których umieszczono pogrupowane w kategorie przyciski narzędzi. Oprócz tego, po lewej od kart, znajdziemy przycisk menu programu. Ale o tym za chwilę. Zakładka Start grupuje wszystkie narzędzia edycyjne. Kategoria Schowek zawiera opcje dotychczas obecne w menu Edycja: kopiowanie, wycinanie i wklejanie. Kategoria Obraz zawiera możliwości edycji parametrów edytowanego obrazu, oraz zaznaczanie jego części. Grupa Narzędzia zawiera różne rodzaje narzędzi edycyjnych, jak gumka, pędzel, narzędzie wstawiania tekstu itp. Oprócz tego, po prawej stronie grupy dostajemy do wyboru parę rodzajów pędzli. Możemy wybierać spośród różnych pędzli, flamastrów, ołówka, aerografu i innych. Jest to niewątpliwie ważna zmiana w stosunku do poprzednich wersji programu, gdyż wreszcie daje pewną dowolność w kreowaniu obrazów.

Idąc dalej w prawo natkniemy się na narzędzie wstawiania kształtów. Możemy wybrać spośród kilkunastu różnorodnych elementów na liście wyboru, a po wybraniu dowolnego kształtu uaktywniają się przyciski Kontur i Wypełnienie, które pozwalają na wybór tych elementów dla danego kształtu spośród kilku rodzajów podobnych do stylów pędzla – znajdziemy tu zatem np. kontur rysowany farbą olejną, czy wypełnienie akwarelą. Pod polem Rozmiar kryje się lista wyboru rozmiaru pędzla. Niestety w dalszym ciągu jest to bardzo ograniczony wybór. Na końcu wstążki znajdziemy paletę kolorów. Symbol wybranych kolorów został zastąpiony dużymi ikonami Kolor 1 i Kolor 2. Paleta kolorów zawiera dwa rzędy pozycji, trzeci rząd wypełniają natomiast kolory użytkownika.

Druga karta to Widok. Tak, jak i w WordPadzie, tak i w Paincie nie znajdziemy tu zbyt wiele narzędzi. Możemy powiększyć, lub pomniejszyć obraz, wyświetlić lub ukryć linijki, linie siatki, czy pasek stanu, a także przełączyć się w tryb pełnoekranowy. Zobaczmy lepiej, co kryje się w głównym menu aplikacji. Oprócz standardowych pozycji z dawnego menu Plik, znajdziemy tu polecenia importu ze skanera lub aparatu fotograficznego. Ustawimy również edytowany obraz jako tło pulpitu, a we Właściwościach sprawdzimy atrybuty pliku, zmienimy wymiary obrazu i przełączymy się z trybu kolorowego na czarno-biały lub odwrotnie.

Z pewnością Paint, jak i WordPad są pewnym krokiem w przód. Krokiem ewolucyjnym, nie rewolucyjnym, należy jednak pamiętać, że to tylko podstawowe narzędzia, które nie mają w żadnym wypadku konkurować ze swoimi komercyjnymi rozwinięciami.