|
|
| |
nagłówek pakietu | »Do góry |
W przypadku komunikacji protokołów sieciowych jest to specjalnie zarezerwowane pole zawierające zdefiniowaną liczbę bitów, dołączane z przodu pakietu i służące do przenoszenia informacji kontrolnych. Po dotarciu pakietu do miejsca docelowego pole nagłówka jest odłączane i odrzucane podczas przetwarzania i dezasemblowania pakietu w odwrotnej kolejności, odpowiednio dla poszczególnych warstw protokołu.
Zobacz również: pakiet |
| |
Narzędzia zarządzania i monitorowania | »Do góry |
Składniki oprogramowania, do których należą narzędzia służące do zarządzania siecią i monitorowania sieci oraz usługi obsługujące wybieranie numerów klienckich i aktualizowanie klienckich książek adresowych. Do tego oprogramowania zalicza się również protokół SNMP (Simple Network Management Protocol).
Zobacz również: protokół SNMP (Simple Network Management Protocol) |
| |
nasycenie | »Do góry |
W kontekście zarządzania kolorami nasycenie oznacza czystość odcienia koloru i zmienia się od koloru szarego do czystego odcienia.
Zobacz również: odcień |
| |
nazwa | »Do góry |
| Identyfikator komputera w sieci. |
| |
nazwa długa | »Do góry |
Nazwa folderu lub pliku dłuższa niż nazwa pliku zgodna ze standardem 8.3 systemu plików FAT (nie więcej niż osiem znaków, a następnie kropka i rozszerzenie nazwy zawierające nie więcej niż trzy znaki). W tej wersji systemu Windows obsługiwane są długie nazwy plików, składające się maksymalnie z 255 znaków. W systemie Macintosh użytkownicy mogą przypisywać długie nazwy do plików i folderów na serwerze oraz do tworzonych woluminów dostępnych dla systemu Macintosh, korzystając z integracji sieciowej AppleTalk. W tej wersji systemu Windows długie nazwy plików i folderów są automatycznie przekształcane w nazwy zgodne ze standardem 8.3 stosowane w systemach MS-DOS i Windows 3.x.
Zobacz również: System MS-DOS (Microsoft Disk Operating System), tablica alokacji plików (FAT) |
| |
nazwa domeny | »Do góry |
Nazwa domeny nadawana przez administratora kolekcji komputerów połączonych w sieć i współużytkujących wspólny katalog. Nazwy domen są częścią struktury systemu nazw domen (DNS) i składają się z sekwencji etykiet nazw oddzielonych kropkami.
Zobacz również: domena, etykieta, obszar nazw, System nazw domen (DNS) |
| |
nazwa główna zabezpieczeń | »Do góry |
Nazwa, która w unikatowy sposób identyfikuje użytkownika, grupę lub komputer w pojedynczej domenie. Unikatowość nazwy może być niekiedy ograniczona tylko do danej domeny.
Zobacz również: domena, grupa, obiekt główny zabezpieczeń |
| |
nazwa grupy | »Do góry |
Unikatowa nazwa identyfikująca grupę lokalną lub globalną w systemie Windows. Nazwa grupy nie może być identyczna z nazwą innej grupy lub nazwą użytkownika w tej samej domenie lub na tym samym komputerze.
Zobacz również: grupa globalna, grupa lokalna |
| |
nazwa hosta | »Do góry |
Nazwa DNS urządzenia w sieci. Nazwy tego typu są używane do lokalizowania komputerów w sieci. Aby można było odnaleźć określony komputer, odpowiednia nazwa hosta musi pojawić się w pliku Hosts lub być znana serwerowi DNS. W przypadku większości komputerów z systemem Windows nazwy hosta i komputera są takie same.
Zobacz również: Serwer DNS, System nazw domen (DNS) |
| |
nazwa kanoniczna | »Do góry |
Nazwa wyróżniająca obiektu, w której obiekt główny jest zapisywany na początku nazwy. Nazwa tego typu nie zawiera tagów atrybutów LDAP (takich jak: CN=, DC=). Segmenty nazwy są rozdzielane kreskami ukośnymi (/). Na przykład segmenty CN=MyDocuments,OU=MyOU,DC=Microsoft,DC=Com mają następujacą postać kanoniczną microsoft.com/MyOU/MyDocuments .
Zobacz również: nazwa wyróżniająca, protokół LDAP (Lightweight Directory Access Protocol) |
| |
Nazwa obrazu | »Do góry |
Nazwa procesu wyświetlana w Menedżerze zadań.
Zobacz również: Menedżer zadań |
| |
nazwa obszaru | »Do góry |
Identyfikujący prefiks lub sufiks dołączany do nazwy użytkownika w celu umożliwienia prawidłowego wykonania routingu i uwierzytelniania podczas procesu logowania zdalnego.
Zobacz również: nazwa użytkownika, routing, uwierzytelnianie |
| |
Nazwa sieciowa, zasób | »Do góry |
Nazwa urządzenia istniejącego w sieci i obsługiwanego jako zasób klastra przez bibliotekę DLL zasobów dostarczaną z systemem Windows.
Zobacz również: biblioteka DLL zasobów |
| |
nazwa udziału | »Do góry |
| Nazwa odnosząca się do zasobu udostępnianego na serwerze. Każdy folder udostępniony na serwerze ma nazwę udziału używaną przez użytkowników komputera osobistego odwołujących się do tego folderu. Użytkownicy komputerów Macintosh używają nazwy dostępnego dla komputerów Macintosh woluminu, który odpowiada folderowi. Jego nazwa może być taka sama jak nazwa udziału. |
| |
nazwa UNC (zgodna z uniwersalną konwencją nazw) | »Do góry |
Pełna nazwa zasobu w sieci. Składnia nazwy UNC jest następująca: \nazwa_serwera\nazwa_udziału, gdzie nazwa_serwera jest nazwą serwera, a nazwa_udziału jest nazwą udostępnionego zasobu. Nazwy UNC katalogów lub plików mogą również zawierać ścieżkę katalogów po nazwie udziału, zgodnie z następującą składnią:
\nazwa_serwera\nazwa_udziałukatalog\nazwa_pliku
Zobacz również: nazwa udziału, zasób |
| |
nazwa użytkownika | »Do góry |
Unikatowa nazwa identyfikująca konto użytkownika w systemie Windows. Nazwa konta użytkownika musi być unikatowa w stosunku do innych nazw grup i użytkowników w tej samej domenie lub grupie roboczej.
Zobacz również: domena, grupa robocza, konto użytkownika, nazwa grupy |
| |
nazwa wspólnoty | »Do góry |
Nazwa używana do grupowania hostów protokołu SNMP. Jest ona umieszczana w wiadomościach protokołu SNMP przesyłanych między urządzeniami zarządzanymi przy użyciu protokołu SNMP (takimi jak serwery oparte na systemie Windows 2000) i stacjami zarządzania protokołu SNMP. Zazwyczaj wszystkie hosty należą do wspólnoty Public, która jest standardową nazwą ogólnej wspólnoty wszystkich hostów protokołu SNMP.
Zobacz również: protokół SNMP (Simple Network Management Protocol), pułapka |
| |
nazwa wyróżniająca | »Do góry |
Nazwa, która w unikatowy sposób identyfikuje obiekt przy użyciu względnej nazwy wyróżniającej obiektu oraz nazw obiektów kontenerowych i domen zawierających dany obiekt. Nazwa wyróżniająca identyfikuje obiekt i jego lokalizację w drzewie. Każdy obiekt w usłudze Active Directory ma nazwę wyróżniającą. Typowa nazwa wyróżniająca może mieć następujące składniki:CN=MyName,CN=Users,DC=Microsoft,DC=Com Składniki te identyfikują obiekt użytkownika MojeNazwisko w domenie microsoft.com.
Zobacz również: domena, obiekt, Usługa Active Directory |
| |
nazwa względna | »Do góry |
Częściowa nazwa domeny DNS konfigurowana w poszczególnych rekordach zasobów w celu lokalizowania i kwalifikowania rekordu w strefie. Nazwa względna jest dołączana z przodu domeny nadrzędnej (domeny pochodzenia) poszczególnych rekordów zasobów w celu utworzenia w pełni kwalifikowanej nazwy domeny (FQDN) w strefie. W Menedżerze DNS nazwa względna odpowiada polom wykorzystującym właściwości nazw specyficznych dla rekordów, takich jak pole Nazwa komputera-hosta używane w rekordzie zasobu adresu (A).
Zobacz również: rekord zasobu (RR), rekord zasobu adresu, strefa, System nazw domen (DNS), w pełni kwalifikowana nazwa domeny (FQDN) |
| |
nieprzydzielone miejsce | »Do góry |
Miejsce dostępne na dysku, które nie jest przydzielone do żadnego woluminu. Typ woluminu, który można utworzyć na nieprzydzielonym miejscu, zależy od typu dysku. Nieprzydzielone miejsce na dyskach podstawowych można wykorzystać do utworzenia partycji podstawowych lub rozszerzonych. Nieprzydzielone miejsce na dyskach dynamicznych może być wykorzystane do utworzenia woluminów dynamicznych.
Zobacz również: dysk dynamiczny, dysk logiczny, dysk podstawowy, obiekt, partycja, partycja podstawowa, partycja rozszerzona, wolumin |
| |
niestandardowy typ pliku | »Do góry |
Zazwyczaj pliki z rozszerzeniami, które zostały utworzone dla specjalnych typów plików. Niestandardowe typy plików nie są śledzone przez rejestr systemowy.
Zobacz również: rejestr |
| |
niezgodne z technologią Plug and Play | »Do góry |
Urządzenie, na przykład drukarka, modem lub kontroler gier, którego użytkowanie wymaga ręcznego skonfigurowania ustawień sieciowych. Z powodu rosnącej popularności technologii Plug and Play niezgodne z nią urządzenia spotyka się coraz rzadziej. Jest to zazwyczaj wyposażenie starszego typu.
Zobacz również: technologia Plug and Play, urządzenie |
| |
normalna kopia zapasowa | »Do góry |
Proces wykonywania kopii zapasowej, podczas którego kopiowane są wszystkie wybrane pliki. Poszczególne pliki są oznaczane jako pliki, których kopie zapasowe wykonano (mówiąc inaczej, atrybut archiwizacji jest czyszczony). W przypadku normalnej kopii zapasowej, aby przywrócić wszystkie pliki, wystarczy posiadać tylko ostatnią kopię pliku kopii zapasowej lub taśmę zawierającą kopię zapasową. Normalną kopię zapasową wykonuje się zwykle wtedy, gdy po raz pierwszy jest tworzony zestaw kopii zapasowych.
Zobacz również: codzienna kopia zapasowa, kopia zapasowa typu kopiującego, kopia zapasowa typu przyrostowego, różnicowe kopie zapasowe |
| |
nośnik | »Do góry |
| Wszystkie stałe lub wymienne obiekty służące do przechowywania danych komputerowych. Przykładem mogą być dyski twarde, dyskietki, taśmy i dyski kompaktowe. |
| |
nośnik sieciowy | »Do góry |
| Typ przewodów fizycznych i protokołów niższej warstwy używanych do transmitowania i odbierania pakietów, na przykład w sieciach Ethernet, FDDI i Token Ring. |
| |
Nslookup | »Do góry |
Narzędzie wiersza polecenia służące do diagnozowania infrastruktury systemu DNS.
Zobacz również: System nazw domen (DNS) |
| |
NTLM | »Do góry |
| Pakiet zabezpieczeń, który zapewnia uwierzytelnianie między klientami i serwerami. |
| |
numer sieci | »Do góry |
| W środowisku Macintosh jest to adres lub zakres adresów routingu przypisany do sieci fizycznej i używany przez routery AppleTalk Phase 2 do kierowania informacji do odpowiedniej sieci. Numer sieci jest również nazywany zakresem sieci lub zakresem kabla. |
| |
numer sieci wewnętrznej | »Do góry |
4-bajtowy numer szesnastkowy używany do celów adresowania i routingu. Numer sieci wewnętrznej identyfikuje sieć wirtualną wewnątrz komputera. W przypadku sieci internetowej protokołu IPX numer sieci wewnętrznej musi być unikatowy. Jest on również nazywany numerem sieci wirtualnej.
Zobacz również: numer sieci zewnętrznej, protokół IPX (Internetwork Packet Exchange) |
| |
numer sieci zewnętrznej | »Do góry |
4-bajtowy numer szesnastkowy używany do adresowania i routingu. Numer sieci zewnętrznej jest skojarzony z fizycznymi kartami sieciowymi i sieciami. Aby komunikować się ze sobą, wszystkie komputery znajdujące się w tej samej sieci i używające określonego typu ramki muszą mieć taki sam numer sieci zewnętrznej. W sieci internetowej protokołu IPX wszystkie numery sieci zewnętrznej muszą być unikatowe.
Zobacz również: numer sieci wewnętrznej, protokół IPX (Internetwork Packet Exchange), typ ramki |
| |
numer wywołania zwrotnego | »Do góry |
Numer używany przez serwer dostępu zdalnego do oddzwaniania do użytkownika. Może on być wstępnie ustawiony przez administratora lub określany przez użytkownika przy każdym połączeniu, w zależności od tego, jak administrator skonfigurował opcje wywołania zwrotnego danego użytkownika. Numer wywołania zwrotnego powinien być numerem linii telefonicznej, do której przyłączony jest modem użytkownika.
Zobacz również: serwer dostępu zdalnego, wstępnie ustawione wywołanie zwrotne, wywołanie zwrotne ustawiane przez obiekt wywołujący |
| |
NWLink | »Do góry |
Implementacja protokołu IPX (Internetwork Packet Exchange), SPX (Sequenced Packet Exchang) i NetBIOS używana w sieciach Novell. Protokół NWLink to standardowy protokół sieciowy, który obsługuje routing i może obsługiwać aplikacje typu klient/serwer w systemach NetWare, w których aplikacje oparte na usłudze Sockets i obsługujące sieć NetWare komunikują się z opartymi na usłudze Sockets aplikacjami protokołu IPXSPX.
Zobacz również: IPX/SPX, podstawowy sieciowy system wejścia/wyjścia (NetBIOS), Protokół RIPX (Routing Information Protocol over IPX)
|