|
|
| |
ActiveX | »Do góry |
| Zestaw technologii, który zezwala składnikom oprogramowania na współdziałanie w środowisku sieciowym, niezależnie od języka, w którym zostały utworzone. |
| |
administrator | »Do góry |
| W systemie Windows XP Professional jest to osoba odpowiedzialna za konfigurowanie kontrolerów domen lub komputerów lokalnych i zarządzanie nimi oraz ich użytkownikami i kontami grupowymi. Przypisuje ona hasła i przydziela uprawnienia, a także pomaga użytkownikom rozwiązywać problemy z siecią. Administratorzy są członkami grupy Administratorzy i mają pełną kontrolę nad domeną lub komputerem. W systemie Windows XP Home Edition jest to osoba, która może wprowadzać zmiany systemowe, instalować oprogramowanie oraz uzyskiwać dostęp do wszystkich plików na komputerze. Osoba posiadająca konto administratora komputera ma pełny dostęp do znajdujących się na danym komputerze kont innych użytkowników. |
| |
Administrator klastrów | »Do góry |
Aplikacja używana do konfigurowania klastra i jego węzłów, grup oraz zasobów. Administrator klastrów może być uruchomiony na dowolnym członku zaufanej domeny, niezależnie od tego, czy dany komputer jest węzłem klastra.
Zobacz również: Cluster.exe, klaster, klaster serwerów |
| |
administrator komputera | »Do góry |
| Osoba zarządzająca komputerem. Administrator komputera może wprowadzać na nim zmiany systemowe, instalować programy, uzyskiwać dostęp do wszystkich plików, a także tworzyć, zmieniać i usuwać konta innych użytkowników. |
| |
administrator sieci | »Do góry |
| Osoba odpowiedzialna za planowanie, konfigurowanie i zarządzanie codziennym działaniem sieci. Administrator sieci jest również nazywany administratorem systemu. |
| |
adres DLC (Data Link Control) | »Do góry |
Adres identyfikujący w unikatowy sposób węzeł w sieci. Każda karta sieciowa ma adres DLC lub identyfikator DLC (DLCI). Niektóre protokoły sieciowe, takie jak Ethernet i Token Ring, używają wyłącznie adresów DLC. Inne protokoły, takie jak TCP/IP, wykorzystują do identyfikowania węzłów adresy logiczne na warstwie sieci OSI. Wszystkie adresy sieciowe muszą być jednak ostatecznie przetłumaczone na adresy DLC. W sieci protokołów TCP/IP tłumaczenie adresów jest wykonywane przez protokół ARP (Address Resolution Protocol).
Zobacz również: model połączenia systemów otwartych (OSI), Protokół ARP (Address Resolution Protocol) |
| |
adres internetowy | »Do góry |
Adres zasobu w Internecie używany przez przeglądarki sieci Web do lokalizowania zasobów internetowych. Adres internetowy zazwyczaj rozpoczyna się od nazwy protokołu, po której następuje nazwa organizacji prowadzącej witrynę. Sufiks identyfikuje rodzaj organizacji. Na przykład adres http://www.yale.edu/ zawiera następujące informacje: - http: Wskazuje serwer sieci Web, który używa protokołu Hypertext Transfer Protocol.
- www: Witryna znajduje się w sieci World Wide Web.
- edu: est to adres instytucji edukacyjnej.
Adres internetowy jest również nazywany adresem URL (Uniform Resource Locator, ujednolicony lokalizator zasobów).
Zobacz również: protokół, serwer sieci Web |
| |
adres IP | »Do góry |
32-bitowy adres używany do identyfikacji węzła w sieci protokołu IP. Do każdego węzła w sieci protokołu IP musi być przypisany unikatowy adres IP, który składa się z identyfikatora sieci oraz unikatowego identyfikatora hosta. Adres jest zazwyczaj reprezentowany przez oddzielone kropkami wartości dziesiętne odpowiadające kolejnym oktetom (na przykład 192.168.7.27). W tej wersji systemu Windows można konfigurować adres IP statycznie lub dynamicznie przy użyciu protokołu DHCP.
Zobacz również: Adres IP, zasób, protokół DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), zakres |
| |
adres IP klasy A | »Do góry |
Adres IP emisji pojedynczej należący do zakresu od 1.0.0.1 do 126.255.255.254. Pierwszy oktet określa sieć, a ostatnie trzy oktety wskazują hosta w sieci.
Zobacz również: adres IP, adres IP klasy B, adres IP klasy C |
| |
adres IP klasy B | »Do góry |
Adres IP emisji pojedynczej należący do zakresu od 128.0.0.1 do 191.255.255.254. Pierwsze dwa oktety określają sieć, a ostatnie dwa oktety wskazują hosta w sieci.
Zobacz również: adres IP, adres IP klasy A, adres IP klasy C |
| |
adres IP klasy C | »Do góry |
Adres IP należący do zakresu od 192.0.0.1 do 223.255.255.254. Pierwsze trzy oktety określają sieć, a ostatni oktet wskazuje hosta w sieci. Oprogramowanie służące do równoważenia obciążenia sieci (Network Load Balancing) udostępnia opcjonalną obsługę sesji dla adresów IP klasy C (oprócz udostępnianej obsługi pojedynczych adresów IP), aby uwzględnić klientów korzystających z wielu serwerów proxy po stronie klienta.
Zobacz również: adres IP, adres IP klasy A, adres IP klasy B |
| |
Adres IP, zasób | »Do góry |
32-bitowy numer w zapisie dziesiętnym z kropkami reprezentujący adres protokołu internetowego (IP) i obsługiwany jako zasób klastra przez bibliotekę DLL zasobów dostarczaną z systemem Windows.
Zobacz również: adres IP, biblioteka DLL zasobów |
| |
adres pamięci | »Do góry |
Część pamięci komputera, która może być przydzielona urządzeniu lub używana przez program lub system operacyjny. Urządzeniom są zazwyczaj przydzielane zakresy adresów pamięci.
Zobacz również: urządzenie |
| |
adres sprzężenia zwrotnego | »Do góry |
| Adres komputera lokalnego używanego do przekazywania pakietów wychodzących z powrotem do komputera źródłowego. Adres ten jest stosowany przede wszystkim do testowania. |
| |
Adres URL (Uniform Resource Locator) | »Do góry |
| Adres w unikatowy sposób identyfikujący lokalizację w sieci Internet. Adres URL witryny w sieci World Wide Web jest poprzedzany frazą http://, tak jak w fikcyjnym adresie http://www.przykład.microsoft.com/. Adres URL może zawierać więcej szczegółów, na przykład nazwę strony z hipertekstem, identyfikowaną zwykle przez rozszerzenie html lub htm. |
| |
adres wirtualny | »Do góry |
Adres w systemie pamięci wirtualnej, którego używa aplikacja, odwołując się do pamięci. Przed wykonaniem operacji odczytu z pamięci lub zapisu w pamięci jądro i jednostka zarządzania pamięcią tłumaczą ten adres na adres fizyczny.
Zobacz również: pamięć wirtualna |
| |
agent | »Do góry |
Aplikacja uruchomiona na urządzeniu obsługiwanym przez protokół SNMP (Simple Network Management Protocol). Aplikacja agenta jest obiektem operacji związanych z zarządzaniem. Komputer, na którym działa oprogramowanie agenta SNMP jest czasami nazywany agentem.
Zobacz również: protokół SNMP (Simple Network Management Protocol), usługa |
| |
agent odzyskiwania | »Do góry |
Osoba, której wydano certyfikat klucza publicznego uprawniający do odzyskiwania danych użytkownika zaszyfrowanych przy użyciu systemu plików szyfrowania (EFS).
Zobacz również: certyfikat, klucz publiczny, System szyfrowania plików (EFS) |
| |
aktualizacja dynamiczna | »Do góry |
Specyfikacja aktualizująca system DNS pozwalająca hostom przechowującym informacje dotyczące nazw w systemie DNS dynamicznie rejestrować i aktualizować rekordy w strefach obsługiwanych przez serwery DNS, które mogą akceptować i przetwarzać wiadomości służące do aktualizacji dynamicznej.
Zobacz również: host, Serwer DNS, strefa, System nazw domen (DNS) |
| |
aktywna zawartość | »Do góry |
| Dynamiczna zawartość, taka jak informacje giełdowe, mapa pogody lub wiadomości, która jest zazwyczaj aktualizowana przy użyciu informacji pochodzących z sieci World Wide Web lub kanału. |
| |
aktywny | »Do góry |
Opisuje okno lub ikonę wykorzystywane lub zaznaczone w danej chwili przez użytkownika. System operacyjny zawsze stosuje naciśnięcie klawiszy lub polecenie wybrane przez użytkownika do aktywnego okna. Okna lub ikony niezaznaczone na pulpicie są nieaktywne.
Zobacz również: kanał |
| |
alert wydajności | »Do góry |
Funkcja wykrywająca sytuacje, w których wartość wstępnie zdefiniowanego licznika jest większa lub mniejsza od skonfigurowanej wartości progowej i powiadamiająca użytkownika przy użyciu usługi Posłaniec.
Zobacz również: usługa Posłaniec |
| |
alerty administracyjne | »Do góry |
Alerty dotyczące wykorzystania serwera i zasobów. Informują one użytkowników o problemach związanych z takimi dziedzinami, jak zabezpieczenia i dostęp, sesje użytkowników, zamknięcie serwera na skutek braku zasilania (jeśli dostępny jest zasilacz wyposażony w układ podtrzymywania napięcia), replikacja katalogów i drukowanie. Po wygenerowaniu przez komputer alertu administracyjnego wiadomość jest wysyłana do użytkowników i komputerów znajdujących się na wstępnie zdefiniowanej liście.
Zobacz również: usługa Alarmowanie |
| |
algorytm mieszania | »Do góry |
Algorytm używany do uzyskiwania mieszanej wartości danych, takich jak wiadomość lub klucz sesji. W przypadku zastosowania algorytmu o wysokiej jakości zmiana danych wejściowych może spowodować zmianę każdego bitu zmieszanej wartości wynikowej, dlatego algorytmy tego typu służą do wykrywania modyfikacji w dużych obiektach danych, takich jak wiadomości. Dobry algorytm mieszania uniemożliwia także skonstruowanie dwóch niezależnych danych wejściowych, dla których wynik mieszania będzie identyczny. Typowe algorytmy mieszania to: MD2, MD4, MD5 i SHA-1. Algorytm mieszania jest również nazywany funkcją mieszania.
Zobacz również: algorytm SHA-1 (Secure Hash Algorithm), MD2, MD4, MD5, odtwarzanie wiadomości, tryb uwierzytelniania wiadomości oparty na procesie mieszania (HMAC) |
| |
algorytm SHA-1 (Secure Hash Algorithm) | »Do góry |
Algorytm służący do tworzenia wyciągu z wiadomości przy użyciu procesu mieszania, generujący 160-bitową wartość zmieszaną. Algorytm SHA-1 jest używany między innymi z algorytmem podpisów cyfrowych (DSA) w standardzie podpisów cyfrowych (DSS).
Zobacz również: algorytm mieszania, odtwarzanie wiadomości, Standard podpisów cyfrowych (DSS) |
| |
alokacja zasobów | »Do góry |
| Proces dystrybucji udogodnień systemu komputerowego do innych składników zadania w celu wykonania zadania. |
| |
amerykański standardowy kod służący do wymiany informacji (ASCII) | »Do góry |
Standardowy schemat kodowania znaków przy użyciu pojedynczych bajtów stosowany do przetwarzania danych tekstowych. W standardzie ASCII wyznaczone 7-bitowe lub 8-bitowe kombinacje liczb są wykorzystywane do reprezentowania 128 lub 256 znaków. W podstawowym standardzie ASCII 7 bitów jest używanych do reprezentowania wszystkich dużych i małych liter, cyfr od 0 do 9, znaków interpunkcyjnych i specjalnych znaków sterujących używanych w języku angielskim obowiązującym w Stanach Zjednoczonych. Najnowsze systemy oparte na procesorach typu x86 obsługują rozszerzone („wysokie") kody standardu ASCII. Rozszerzony standard ASCII pozwala używać ośmiu bitów do reprezentowania dodatkowych 128 symboli specjalnych, liter używanych w językach obcych i symboli graficznych.
Zobacz również: Unicode |
| |
aplikacja kliencka | »Do góry |
| Aplikacja oparta na systemie Windows, która może wyświetlać i przechowywać połączone lub osadzone obiekty. W przypadku aplikacji rozproszonych klient jest aplikacją imitującą żądanie przesyłane do serwera aplikacji. |
| |
aplikacja łącznika | »Do góry |
Aplikacja, która pozwala komputerom usługi kolejkowania wiadomości komunikować się z komputerami korzystającymi z innych systemów obsługi wiadomości.
Zobacz również: kolejka łącznika, Kolejkowanie wiadomości, komputer obcy |
| |
aplikacja nieobsługująca klastrów | »Do góry |
Aplikacja, która może być uruchomiona w węźle klastra i zarządzana jako zasób klastra, ale nie obsługuje interfejsu API klastra.
Zobacz również: aplikacja obsługująca klastry, interfejs API klastra, klaster |
| |
aplikacja obsługująca klastry | »Do góry |
Aplikacja, która może być uruchomiona w węźle klastra i zarządzana jako zasób klastra. Aplikacje z obsługą klastrów wykorzystują interfejs API klastrów do odbierania informacji dotyczących stanu i potwierdzeń od klastra serwerów.
Zobacz również: aplikacja nieobsługująca klastrów, interfejs API klastra, klaster, klaster serwerów |
| |
AppleTalk | »Do góry |
| Architektura sieci i protokoły sieciowe firmy Apple Computer. Sieć składająca się ze stacji klienckich firmy Macintosh i komputera wyposażonego w system Windows 2000 Server lub Windows NT Server z programem Services for Macintosh działa jak sieć AppleTalk. |
| |
AppleTalk Phase 2 | »Do góry |
| Rozszerzony model sieci internetowej AppleTalk, zaprojektowany przez firmę Apple Computer, który obsługuje wiele stref w obrębie jednej sieci i rozszerzone możliwości adresowania. |
| |
architektura WOSA (Windows Open Services Architecture) | »Do góry |
Zestaw interfejsów łączących aplikacje frontonu z usługami zaplecza.
Zobacz również: usługa |
| |
ASCII (American Standard Code for Information Interchange) | »Do góry |
| Zobacz: amerykański standardowy kod służący do wymiany informacji (ASCII), |
| |
atak słownikowy | »Do góry |
| Metoda zgadywania hasła użytkownika lub kodu PIN polegająca na wypróbowywaniu aż do skutku kolejnych wyrazów ze słownika. |
| |
atak typu odmowa usługi | »Do góry |
| Atak, w którym napastnik wykorzystuje słabość lub ograniczenia usługi sieciowej w celu jej przeciążenia lub zatrzymania. W rezultacie usługa staje się niedostępna. Atak tego rodzaju zmierza zwykle do uniemożliwienia innym użytkownikom korzystania z jakiejś usługi sieciowej, na przykład serwera sieci Web lub serwera plików. |
| |
Atrament | »Do góry |
Opcja umożliwiająca wprowadzanie tekstu w formie pisma ręcznego. Tekst odręczny nie jest konwertowany na tekst wpisywany z klawiatury, lecz na obiekt i wyświetlany dokładnie tak, jak go wpisano. Na przykład:  . |
| |
atrybut | »Do góry |
| W przypadku plików, informacje wskazujące, czy plik jest tylko do odczytu, ukryty, gotowy do archiwizacji (wykonywania kopii zapasowych), skompresowany lub zaszyfrowany oraz czy zawartość pliku powinna być indeksowana w celu szybkiego wyszukiwania plików. W przypadku usługi Active Directory, charakterystyka obiektu i typ informacji, który można w nim przechowywać. Dla każdej klasy obiektów schemat określa, jakie atrybuty musi mieć wystąpienie danej klasy, a jakie dodatkowe atrybuty może mieć. |
| |
automatyczne prywatne adresowanie IP (APIPA) | »Do góry |
Funkcja protokołu TCP/IP systemu Windows XP, która umożliwia automatyczne skonfigurowanie unikatowego adresu IP z zakresu od 169.254.0.1 do 169.254.255.254 i maski podsieci o adresie 255.255.0.0, jeśli protokół TCP/IP jest skonfigurowany do dynamicznego adresowania i niedostępny jest protokół DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol).
Zobacz również: adres IP, protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol), serwer DHCP |
| |
autorytatywne | »Do góry |
W przypadku serwerów DNS termin opisuje serwer będący hostem strefy albo strefy zawierającej nazwę lub rekord. Serwer DNS skonfigurowany do obsługiwania strefy jest nazywany serwerem autorytatywnym w zakresie nazw w danej strefie, niezależnie od tego, czy dane w niej istnieją lub mogłyby istnieć. Serwer DNS może autorytatywnie odpowiadać na kwerendy dotyczące nazw domen, w przypadku których jest autorytatywny. Strefa jest autorytatywna w stosunku do danej nazwy, jeśli nazwa w niej istnieje lub mogłaby istnieć. Strefa jest autorytatywna w stosunku do rekordu, jeśli nazwa właściciela rekordu w niej istnieje lub mogłaby istnieć.
Zobacz również: nazwa domeny, rekord zasobu adresu startowego uwierzytelniania (SOA), rekord zasobu serwera nazw (NS), Serwer DNS, strefa, System nazw domen (DNS) |
| |
autorytatywne przywracanie | »Do góry |
W programie Kopia zapasowa typ operacji przywracania wykonywanych na kontrolerze domeny usługi Active Directory, w którym obiekty w przywracanym katalogu są traktowane jako autorytatywne i ich wszystkie istniejące kopie są zastępowane (przez replikację). Przywracanie autorytatywne może być zastosowane tylko do replikowanych danych o stanie systemu, takich jak dane usługi Active Directory i usługi replikacji pliku. Do przywracania autorytatywnego służy narzędzie Ntdsutil.exe.
Zobacz również: przywracanie nieautorytatywne, Usługa Active Directory |
| |
autoryzacja | »Do góry |
| Proces określający, jakie czynności może wykonywać dany użytkownik w systemie komputerowym lub sieci.
|